Erfgenamen

Binnenkort nemen wij deel aan een familiedag. Een reunie voornamelijk van neven en nichten en hun partners. Dit is min of meer de tweede in de reeks, nadat we elkaar steeds begonnen te ontmoeten bij begrafenissen. Dat moest anders, vonden we. Hoewel we elkaar uit het oog begonnen te verliezen, hadden veel van de neven en nichten goede herinneringen aan de ontmoetingen in onze jeugd. Centraal ontmoetingspunt was het huis van onze gezamenlijke grootouders, beide al lang overleden. Ze hadden 10 kinderen, dus een redelijk grote familie, hoewel niet extreem voor die tijd. Beide grootouders zaten oorspronkelijk in het onderwijs.

Voor deze reunie werd de vraag opgeworpen: wat hebben wij, als nakomelingen, via onze ouders meegekregen van die specifieke onderwijzerseigenschappen?
Er zijn maar enkelen van ons zelf in het onderwijs beland, en van onze ouders is het er geloof ik maar één, en dat was niet mijn moeder. Toch voel ik heel duidelijk dat het invloed heeft gehad, maar komt dat misschien doordat ik met mijn moeder een tijdlang bij opa en oma in huis heb gewoond? De anderen mogen het verschil aangeven.

Ik heb later wel eens horen zeggen dat opa zo streng was. Ik heb het niet zo ervaren, maar dat kan de macht der gewoonte zijn geweest. Opa had zijn onderwijzerstrots, jazeker! Toen ik naar school ging, kon ik al enigszins lezen, schrijven en rekenen. Opa’s hobby. Voor wie het oude Emmen goed kent, ik heb nog even school gegaan in het vroegere Hotel Postma, waar veel later de Wereldwinkel nog even zat. Dat was het begin van de Groen van Prinsterer-school. Een “Christelijk Nationale” school, en geen “School met den Bijbel” waarvan opa zelf 27 jaar hoofd is geweest. Was dat een bewuste keus van opa of mijn moeder, of was dat een gegeven door de gebiedsverdeling tussen de scholen? We kunnen het niet meer vragen.

Ik heb nog wel de ervaring bij me, dat ik de eerste keer naar de echte Groen van Prinsterer-school ging in Emmermeer. Het gebouw is nu alweer enige jaren geleden vervangen omdat het verouderd en te groot was. Het begon met drie of vier lokalen.
Opa bracht me die eerste dag voorop zijn fiets naar school. Op de stang, je weet wel, daar krijg je een zere kont van als het te lang duurt. De school stond toen nog voorbij het eind van de bebouwing en de bestrating er naartoe was nog niet klaar. Het laatste stuk moesten we dus lopen. Dat laatste stuk schiet me nog altijd in herinnering als er wordt voorgelezen uit Genesis: “En de aarde was woest en ledig…”.

Wat schrijf ik toe aan de invloed van deze opa en oma (want ik heb natuurlijk ook een andere opa en oma) ?
Inderdaad zie ik, zoals een van de suggesties was, direct elke taal-en schrijffout, met name als het iets is dat door iemand anders geschreven is. Ik ben niet tevreden voordat ik mijn eigen epistels en berekeningen vijf keer heb gecontroleerd. Kortom, ik ben vaak pietluttig, of als je het deftig wilt zeggen: perfectionistisch. En ik loop de kans in paniek te raken ala ik dit ritueel van verifiëren en corrigeren niet kan voltooien.
Wat ik ook zie als een voortvloeisel uit mijn tijd bij opa, is een zekere mate van filosofische inslag. Doordenken waar anderen ophouden te denken. Analyseren, theoretiseren. Eigenwijs je eigen weg volgen.
De trekjes die ik ondanks de invloed van opa en oma heb, laat ik maar even buiten beschouwing…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s