Mijn eerste single

Het VARA TV-Magazine heeft de rubriek: "Mijn eerste single". Wie, van de huidige generatie pubers, heeft nog wel eens een vinyl-single gezien?

De aankoop van mijn eerste single had veel te maken met een laaiende ruzie met mijn stiefvader.

In die tijd kwam televisie alleen ter sprake in populair-wetenschappelijke krantenartikelen. Radio was er in twee soorten: Draadomroep, met een simpel kastje met een luidspreker en een grote draaiknop met klikstanden aan de muur om het volume te regelen en te kiezen uit 4 zenders: Hilversum 1 en 2 en, bij ons, Radio Noord. De vierde ben ik vergeten.

De andere soort was een iets grotere kast met een aantal draaiknoppen, een groen oog en een verlichte glazen plaat met, naast bekende plaatsnamen, allerlei geheimzinnige woorden. Later leerden we dat ook dat plaatsnamen waren, maar dan buitenlandse.

Bij ons kwam de radio alleen aan voor de ANP Nieuwsberichten, voor kerkdiensten, stichtelijke toespraken en koorzang: mijn moeder’s grootste hobby was zingen in het koor. En soms ’s avonds een spannend hoorspel.

Als onze ouders van huis waren, zetten wij de radio vaak aan om eens te horen wat er nog meer te vinden was. We zorgden wel dat we de radio terugzetten op dezelfde zender, want er zwaaide wat als "de ouwe heer" merkte dat we er aan hadden gezeten!

Die keer was ik alleen thuis. Mijn moeder was boodschappen doen, mijn stiefvader was in de werkplaats achter het huis met zijn werk bezig.  Ik zat stiekem te zoeken wat er op de radio te beleven was. Gespannen, want zodra ik de buitendeur hoorde, moest de radio terug op de oorspronkelijke zender, en dan uit. Hopen dat niet zou opvallen dat hij warm was. Zachtjes, want anders hoorde iemand buiten het misschien.

Tot mijn onmetelijke verbazing vond ik muziek die ik niet voor mogelijk had gehouden. Qua populaire muziek had ik tot dan toe genoegen moeten nemen met Eddy Christiani, Freddy Quin met zijn zeemansliedjes, en die vele anderen die mijn herinnering hebben verlaten zonder zelfs hun naam achter te laten.

Dit was echt heel wat anders! Ruig, heftig, staccato, opzwepende gitaren, ferme drums en een strakke baslijn. En dan die stem: brutaal, ongepolijst. Geen poging om de stem zo gladjes mogelijk te gebruiken!

Ik kon me niet beheersen en draaide de radio iets harder.

Omdat ik het volume teveel had opgedraaid, en ik er ook niet toe kon komen om deze muziek om zeep te helpen, merkte ik niet dat mijn stiefvader binnen kwam stormen. Hij rende in een stofwolk naar de radio en draaide die met een wrede klik helemaal uit. In de plotselinge stilte keek ik verbijsterd toe hoe hij op me af kwam met zijn vuist omhoog. Ik was net op tijd weer bij mijn positieven om de klap te ontwijken door naar de andere kant van de huiskamertafel te springen.

Hij ging ook verbaal flink tekeer: dit was negermuziek uit de hel! Oerwoudgeluiden die niet in een fatsoenlijke christelijke omgeving pasten! Ik was met een sneltreinvaart op weg naar de hel, en als dit nog een keer gebeurde zou hij me de deur uit zetten! DIT wilde hij niet in zijn huis!

Ik begreep al die drukte niet. Dit was toch prachtige muziek?

Ik wist toen jammer genoeg nog niet dat dezelfde zanger ook erg melige, zeer Gristelijke kerstliedjes heeft opgenomen. Ik wist zelfs niet dat hij blank was en het dus geen negermuziek was!

Desondanks geloof ik niet dat mijn stiefvader zich daarmee de mond had laten snoeren. Die muziek kwam van te ver buiten zijn belevingswereld, en alles wat niet strookte met zijn ingesleten dogma’s bestond voor hem alleen als heiligschennis.

Ik weet niet meer welke "argumenten" ik toen wel gebruikt heb. Wel ben ik net zo heftig verbaal tekeergegaan als mijn stiefvader. Ook toen mijn moeder er bij kwam en probeerde de zaak te sussen: ze bleef aan de veilige kant en wilde de kool en de geit sparen.

Als puber kun je zoiets niet winnen, dus ik ben al snel mokkend het huis uit gevlucht en heb de hele verdere dag rondgefietst. Toen ik weer thuiskwam, was ik nog steeds weerbarstig en onaanspreekbaar, vanwege het onrecht dat mij werd aangedaan.

Mijn oudste stiefbroer (die al lang elders woonde, maar toevallig even thuis was) lukte het om me enigszins tot bedaren te brengen. Hij sprak op een gegeven moment de onsterfelijke woorden: "Laat het er nou maar bij zitten, die muziek ben je volgende week toch weer vergeten."

Ik kwam via klasgenoten achter de titel van die wonderbaarlijke muziek.

Het bleek Elvis Presley te zijn geweest, met "Hound Dog".

Van het geld dat ik meekreeg naar de ambachtsschool, om in voorkomende gevallen mijn fiets te laten repareren (we moesten elke dag 17 kilometer heen en 17 kilometer terug fietsen, en gewoon zakgeld kreeg ik niet), kocht ik die week mijn eerste single.

Ik vertelde mijn moeder de smoes dat ik onderweg een nieuwe binnenband had moeten laten opzetten, omdat de fietsenmaker vond dat er teveel lapjes op zaten.

Ik moest het plaatje goed verstopt houden, wat niet gemakkelijk was met zo weinig privacy met zoveel mensen in z’n klein huis.

En we hadden niet eens een grammofoon!

Korte tijd later kocht één van mijn stiefzussen van haar eerste zelfverdiende loon een pick-up. Een koffertje van hardboard, beplakt met geel plastic en met een miezerige luidspreker in het deksel. Ze had er zelf een plaatje bij van de Zingende Zusjes of iets dergelijks; dat was voor onze ouders nog net verteerbare muziek.

De uitspraak van mijn broer heeft nog lang nagegonsd in mijn hoofd. Artiesten kwamen en gingen, Elvis verdween wat uit de actualiteit.

Zo’n veertig jaren later, toen mijn dochter de leeftijd had bereikt die ik had toen deze gebeurtenissen plaatsvonden, kocht ze voor het eerst een LP. Daar had ze voor gespaard van haar zakgeld.

Ze kwam thuis met een dubbel-LP: "Elvis Presley, Greatest Hits".

Onze ouders waren toen al overleden en mijn broer herinnert zich helemaal niets meer van het voorval.

Dit verhaal heb ik weer opgezocht naar aanleiding van Erwin Troost’s weblog over het optreden van Mark & the Spies in de Popronde. In dat log schrijft hij o.a.: "…ook geloof ik dat Elvis de grootste artiest allertijden is."

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Mijn eerste single

  1. Erwin Troost zegt:

    Prachtig verhaal. Niet herkenbaar, omdat ik wat jonger ben en een ander eerste singletje had. Ook ik heb in VARA TV-magazine daarmee gestaan, zie hier:
    http://hetleveniseen.web-log.nl/hetleveniseen/2005/02/single_club.html

    Glimlach!

  2. Lin zegt:

    Wat een prachtig verhaal!

  3. FeeX zegt:

    Goh.. ja muziek verbroedert..ook zwart en wit.., Ik geloof niet dat de kerk deze verbroedering kon waarderen..

    In die dagen was er zeker sprake van een ‘hoog zedelijk moraal’. Elvis de Pelvis met zijn wiegende heupen stond gelijk aan porno..

    (Dat zegt meer iets over de gedachten van anti elvis fans want die link heb ik nooit gelegd)

  4. Zit net allerlei programma’s te bekijken en moet echt lachen hoe preuts Amerika toen ook al was (en nog steeds hahaha).
    Maar echt erg zijn opmerkingen als, hij verlaagd met zijn bewegingen ons volk tot een soort negers, je kan je niet meer indenken he dat zoiets gezegd werd.

  5. Dwarsbongel zegt:

    Zie je in hoe korte tijd het wereldbeeld ook bij ons kan veranderen?
    En dan zijn er nog mensen, die schelden op de beweging uit de “zestiger jaren”, terwijl ze zelf profiteren van de veranderingen die toen in gang gezet zijn.

  6. FeeX zegt:

    Behalve Elvis en Disney ben ik niet Zo Amnerica minded..

    * Moet zeggen dat wij Hollanders ook dáár onze ideeen en effecten hebben gehad… Denkt aan ‘het rechtmatige om-kopen het land van de indianen” de invoering slavernij…* tja..jaja..

    Geschiedenis is geschreven..en wordt weer herschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s