We leven in een chaotische wereld…

Met deze beginzin zou je door de eeuwen heen een beschrijving van elke periode kunnen openen. Chaos is immers de basis van alles?
Ook als het een rustige, vredige periode lijkt in de streek waar jij woont, altijd zijn er onder de oppervlakte ongenoegens, intriges en relatieproblemen.

In onze tijd wordt de chaos veroorzaakt door de overgeciviliseerde maatschappij. Als ergens in een natuurgebied een konijntje met myxomatose wordt aangetroffen, bellen we onmiddellijk de dierenambulance, die met zwaailicht komt aangestormd en het konijn in kwestie een spuitje geeft. We laten het konijn niet over aan de natuur, waar het nog z’n functie heeft als prooi.
Of we zien een vogeltje met een afhangende vleugel. We bellen wederom de dierenambulance, en zodra we de telefoon weer hebben opgelegd, tilt de vogel zijn zielige vleugeltje op en vliegt weg. We kennen de diersoorten toch al nauwelijks meer uit elkaar. Zoals men van Amsterdammers zegt (in hoeverre is het een grap?), dat ze twee soorten vogels kennen: sijsies en drijfsijsies.

Mensen met een andere huidskleur of een ander geloof sturen we het liefst terug naar waar ze vandaan komen, ongeacht hun bijdrage aan onze maatschappij en de toestand op de plaats van herkomst. Ze zijn anders, en dus passen ze niet bij ons. Hun geloof is niet van hier, dus moeten ze zich maar bekeren tot ons geloof.
Stuur al die christenen dan ook meteen terug naar het Midden-Oosten, want ook dat geloof is in die contreien ontstaan, niet hier.
Ja, inderdaad, in die streek waar ze nu nog steeds vechten en waar “wij” gewapenderhand de westerse beschaving en democratie aan het brengen zijn en het terrorisme bestrijden. Met foute bombardementen en jarenlange opsluiting van verdachten zonder proces.

In de vakantie ontvluchten we de stad, en gaan elders op elkaars lip zitten, met veel minder leefruimte dan thuis. In hoteltorens, op overvolle campings. Niet te dicht bij agrarische bedrijven, want daar stinkt het.
Ja, er zijn al stadse neuzelaars geweest die zo nodig “buiten” moesten gaan wonen, en het voor elkaar kregen dat de vergunningen van eeuwenoude boerenbedrijven werden ingetrokken vanwege “stank”.

We durven ons niet meer in het bos te begeven, want we zouden kunnen worden aangevallen door teken, die zich met hele horde’s uit de bomen op vredige wandelaars storten en hen besmetten met vreselijke ziekten. Als we door een spinnedraad lopen, schrikken we alsof we aangevallen worden door een wurgslang, en als we dan een druppel angstzweet langs onze nek voelen lopen, denken we gebeten te worden door bloedzuigers.
We eten alleen bramen en andere bosvruchten die in een kas gekweekt zijn en daarna in een potje gestopt. Want in de vrije natuur kan er wel eens een vos over gepiest hebben, die daarmee enge ziektes overdraagt. Nou, hoeveel vossen zijn er nog, en hoeveel daarvan dragen die ellende bij zich?
Ja, jagers zeggen natuurlijk dat er een vossenplaag heerst, dan mogen ze weer…

Omdat we te weinig beweging krijgen, gaan we sporten. De fanatieksten gaan naar de sportschool om zich te onderwerpen aan systematische oefeningen op speciaal voor één spiergroep ontworpen, geestdodende werktuigen. De vrijheidslievenden gaan hardlopen, omdat daarvoor geen openingsuren bestaan. Ze gaan dan met de auto naar een trimbaan, waar alleen gelijkgestemde hen kunnen waarnemen, want ze schamen zich voor hun uitsloverij.
Wie te krakkemikkig is, maar toch iets aan zijn of haar conditie wil doen, stort zich tegenwoordig op “nordic walking” (noordelijk lopen…?). Daartoe verzamelt men zich in groepen op een parkeerplaats aan de bosrand, gehuld in tekenwerende kleding. Onder de hoede van een trainer, die tevens tekendeskundige is, gaat men vervolgens de wandelpaden vernielen met hun prikstokken. Zo komen je armen toch ook nog een beetje in beweging. Maar als je zó ingepakt zou gaan hardlopen, sterf je aan oververhitting.
Nou, laat mij dan maar een paar stukkies hardlopen, dan breng ik meer elasticiteit in mijn longen en aderen terug dan met dat stoksjokken.

Tja, ik loop al zestig jaar met blote lichaamsdelen in het bos en heb nog nooit een teek gezien. Mijn moeder maakte altijd jam van bramen die ze zelf plukte in bos en veld. Ik hielp haar daar soms bij. We deden heus niet alle bramen in de emmer, maar ook heel wat in onze mond. Ik maak geen jam, maar ik lust nog steeds graag verse bramen.
Ik word liever opgevreten door een teek dan door angst voor de natuur.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op We leven in een chaotische wereld…

  1. tagrijn zegt:

    Ik ga voor 99% met je mee. Deze maatschappij is een jungle met een survival of the fittest geworden. We zijn met te veel en we verpesten daardoor ook te veel.
    Dan die 1%: de teek. Een groot deel van die dieren is besmet en brengen een zeer bedreigende ziekte over. Als je niet binnen een week onderkent dat er een teek in je huis is gekropen, zijn de eitjes onderhuids gelegd en loop je de kans de ziekte van Lyme te krijgen: onherstelbare verlammmingen. En dat komt steeds vaker voor. Dan toch maar liever bang voor die krengen…

  2. tagrijn zegt:

    Herstel! teek in je huiS moet natuurlijk zijn in je huiD!

  3. Erwin Troost zegt:

    Dit is een vet stuk. Echt supergoed. Dat wil ik deze week nog eens overnieuw goed doorlezen. Ik ben nu nog aan het werk. Later.

  4. Pasula zegt:

    Goed geschreven. Ja die laatste zin, daar zette je mij mee aan het denken. Ook ik was ooit zo onbevangen en had ineens een teek, at vergiftigde bessen, liep per ongeluk in een wespennest en had ongelofelijke jeuk van een giftige bereklauw en ben daarna toch voorzichtiger geworden.

  5. quidam zegt:

    Je hebt het bij het rechte eind, we lijken wel watjes geworden. Mooi stuk, graag gelezen ;-))

  6. Belinda zegt:

    Leuk geschreven Dwarsbongel!

    Mensen zijn te bang geworden om te leven zoals zij het graag zouden willen, daardoor weten ze niet eens meer hoe ze zouden willen leven.
    Ze leven liever volgens regeltjes die ze opgedragen krijgen door de massa of door de overheid. Waarschuwingen voor allerlei enge ziektes die we kunnen krijgen van dieren, insekten, slechte gewoontes maakt ze te bang om te leven.
    Eerste vereiste voor een mensenleven lijkt te zijn: zo lang mogelijk op deze aardbol blijven en de kwaliteit van leven komt op de tweede plek. Ben je ziek dan wordt er van je verwacht dat je er alles aan doet om jouw leven zo lang mogelijk te rekken voor je naasten. Ongeacht wat de kwaliteit van dat leven nog inhoudt.
    Er is een grenzeloos vertrouwen in de medische wereld terwijl het vertrouwen in natuurlijke processen tot een absoluut 0-punt is gedaald.

    Ik pluk graag bramen en waag het zelfs deze zonder te wassen, in mijn mond te stoppen en van de zoete smaken van de natuur te genieten.

    Mensch wees niet te bang om te leven!

  7. Lin zegt:

    Ik word daar ook gek van. Net als van die eeuwige paddestoel ter voorkoming van het kwijtraken van de weg, stel je toch voor!

    En zodra er iets mis gaat gaan we met zijn allen op zoek naar ‘de schuldige’. Een politicus/ca die af MOET treden, eerder zijn we niet tevreden. Want iets dat misgaat past niet in ons beeld van de perfecte wereld die bij voorkeur door onze regering geschapen wordt. En zovoort..

    Het is idd een mooi logje.

  8. HUUB zegt:

    met angst kom je nooit het bos meer in hoor…

  9. Als we ons door angst laten lijden komen we nergens meer.
    De mens zijn grootste vrees is het vrezen wat hij vreest.( of zoiets hahahaha)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s