Bramen

Gisteravond heb ik mijn eerste bramen van dit jaar geplukt en gegeten.
Ik was gaan wandelen met Kameraad Camera om eens te kijken wat ik kon doen met het thema: “Niet alle gele bloemen zijn het giftige Jacobskruiskruid”. Het barst van de gele bloemen, maar eigenlijk was ik te laat voor mooie foto´s.
Gewoonlijk pluk ik op of omstreeks 1 augustus mijn eerste braam, om die direct vanaf de struik te verorberen. Ik had er dit jaar nog geeneen gezien die echt rijp en apetijtelijk was, maar ik had ook niet erg mijn best gedaan.
Mijn wandeling voerde me langs plaatsen vrij dicht bij huis, waar ik eigenlijk nog nooit op deze manier geweest was. Op het kleine industrieterrein, waar ik formeel tot 31 december 2000 gewerkt heb, is sindsdien veel veranderd.
Ik mikte op de braamstruiken langs de spoorlijn waar in het seizoen genoeg bramen zaten om de middagpauze te veraangenamen, maar aan de rand van een nieuw grasveld zat een woud van metershoge braamstruiken, die vol zaten met grote, volrijpe bramen.

777_bramen_1

Bramen breng ik altijd in verband met mijn moeder. Omstreeks deze tijd van het jaar trok ze oude, maar dikke en sterke kleren aan en trok er op uit om emmers vol bramen te plukken. Die werden verwerkt tot bramenjam. Niet alleen omdat dat zulk lekker spul was, ook omdat het "gratis" was.
Ik ben meermalen met haar mee geweest. Als kind dartelde ik om haar en de struiken heen en snoepte zoveel als waar ik het geduld om te plukken voor kon opbrengen. Nou ja, ik deed ook wel eens een paar bramen in mama´s emmers.
Later, toen ik de deur al uit was, ging ik ook nog wel eens met haar mee als ik een weekend thuis was en hielp haar dan plukken.
Ze ging vaak naar het Oranjekanaal om bramen te zoeken. In die tijd verwilderden de oevers van dat kanaal min of meer: de scheepvaart is er nooit goed op gang gekomen, en het tijdperk van de scheepsjagers en door menskracht op de oever voortgetrokken schepen was voorbij.

072_oranjekanaal

Vorig jaar werden er allerlei activiteiten georganiseerd omdat het Oranjekanaal 150 jaar bestond. Met onze dichtersgroep hebben we ook meegedaan, door aan te haken bij een evenement dat was georganiseerd door de zanggroep Hartkoor.
Op een ponton in het Oranjekanaal werd door Hartkoor gezongen, en ze hebben een smartlap geschonken aan het kanaal. Die werd door onverwacht opduikende duikers in ontvangst genomen.
Op datzelfde ponton hebben wij gedichten voorgedragen, die we voor die gelegenheid hadden geschreven. Bij het thema Oranjekanaal kwam ik als vanzelf uit bij de herinneringen aan mijn moeder en het bramen plukken. Mijn gedicht kun je hier nog lezen, en een bescheiden fotoimpressie van die manifestatie vind je hier

Mama_3

Ondanks mijn heroïsche schaatstochten op ditzelfde kanaal, zelfs een keer toen er allemaal zand op het ijs was gewaaid, is dit kanaal voor mij vooral sterk verbonden met mijn moeder. Deze foto van haar is gemaakt tijdens een TV-uitzending en geplaatst in de Prinses van 21 april 1973, een (slecht gedrukt) protestants christelijk damesblad. Ze had een prijs gewonnen met een puzzelactie voor een goed doel.
Nee, ze plukt geen bramen meer. Ze is overleden op 2 februari 1982, in de zeer vroege morgen van haar 71ste verjaardag. Maar voor mij heeft ze het eeuwige leven, zolang ik leef.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Bramen

  1. Gelkinghe zegt:

    Het is gek, maar heel veel vruchten zijn dit jaar wat eerder rijp dan anders door die warme periode in het voorjaar. Zo vallen de eikels momenteel al bruin van de bomen. Beetje gek dat de bramen dan gewoon op tijd zijn.

    Met de linkjes gaf je natuurlijk wel je ware naam weg… Via Google zag ik vervolgens wat voor prachtige loopbaan je hebt gemaakt, en dat je ook nog ooit bij de RUG hebt gewerkt. Zou je eens over die periode willen schrijven, of had je dat al eens gedaan?
    (Schrap deze laatste opmerking maar als je vind dat ik anderen maar op verkeerde ideeën breng.)

  2. tagrijn zegt:

    Geweldig is dat: mooie herinneringen aan je ouders. Ook ik herinner me het bramenplukken. In de duinen bij Wassenaar. Een oom van mij was opzichter van de waterputten in het waterwingebied waar geen andere mensen mochten komen. Met hem dus wel. Emmers vol!

  3. Dwarsbongel zegt:

    @Tagrijn: Herinneringen aan mijn vader heb ik alleen uit de tweede hand, misschien zijn daarom de herinneringen aan mijn moeder nog sterker.
    @Gelkinghe: Er zijn meer mensen met dezelfde naam. Ondanks de vrij zeldzame voornaam heb ik er ca. 11 kunnen traceren.
    RUG klopt, dank je voor de tip. Misschien doe ik er nog iets mee, ik kan genoeg over die periode vertellen. Heb je er zelf ook een band mee? Je kunt eventueel ook één-op-één reageren via het mailformulier (rechterkolom).

  4. Pasula zegt:

    Het bramenplukken deden wij vroeger ook en natuurlijk werd er ook jam van gemaakt, heerlijk om dit terug te lezen bij een ander die het ook zo ongeveer ervaarde.
    Ja wij staken toen ook alles in de mond zonder af te vragen of er een kat overheengezeken had ofzo.

  5. Gelkinghe zegt:

    @Dwarsbongel,
    Ik ben redacteur van de UK, de universiteitskrant. Vandaag net weer begonnen. Buiten hoor ik momenteel het geroezemoes van de KEI-ifomarkt voor de nieuwe eerstejaars.

  6. Richtsje zegt:

    Zulke herinneringen rond deze tijd van het jaar heb je, en die zijn waardevol!
    Toevallig genoeg ken ik de bramenstruiken, daar… Ik plukte er ook bramen, met mijn moeder en tante. Tante woont (destijds samen met oom en neef/nicht) in Hijken, en ik heb best veel tijd rond het Oranjekanaal gespendeerd: fietsen, zwemmen, bramenplukken…
    Mooi stukje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s