Alternatief verjaardagsfeestje

Marijke was niet in de stemming om haar verjaardag op de gebruikelijke manier te vieren. Een jonge vrouw in de naaste familie aan de chemo. Een heel goede vriendin vlak voor een zware buikoperatie. Wij net in een vervelende sfeer uit een poëziegroep gestapt, waarvan we beiden jarenlang met hart en ziel deel uitmaakten.

Ik had, als verjaarscadeau, haar piano laten stemmen. Dat was al zo’n 18 jaar niet gebeurd, dus er op “spelen” was alleen weggelegd voor de kleinkinderen. Laatst pasten we op een huis waar een piano stond. Ineens hoorde ik haar spelen, terwijl ze wachtte tot ik aangekleed was. Ze had altijd gezegd dat ze er absoluut niets meer van kon, maar ik werd helemaal blij van de muziek die ze nog altijd in haar handen bleek te hebben.
Ze had de piano van haar ouders gekregen. Ze zat op les, maar kon dat destijds niet meer combineren met een andere, economisch belangrijker opleiding. Haar vorige partner had de piano willen versjacheren toen hij in geldnood zat, maar ze was er erg aan gehecht. Nu is hij weer bespeelbaar en in ere hersteld door Peter Roelofsz.

1638piano

We besloten haar verjaardag te vieren met een dagje uit. We vertrokken om ca. 11:00 uur uit Emmen. Bij Geesbrug gaan we van de A37 af om te tanken, dat scheelt minstens 10 cent per liter met een tankstation vlakbij aan de snelweg… We houden de A28 aan tot Staphorst, daar slaan we af, via binnenwegen richting Zwartsluis. Eerste stop in Vollenhove, waar Marijke herinneringen heeft aan een etentje lang geleden, we zijn er samen al vaker geweest. Aanleiding om een stop in te lassen is een lange rij auto’s voor een opgehaalde brug. We nemen koffie met appelgebak bij “Het Buikje van Saan”. We zitten midden tussen prachtige historische gebouwen.

1887saantje

Dan op weg naar Lemmer, waar Marijke graag nog een blik werpt op het huis waar een overleden hartsvriendin opgegroeid is. Omdat we "sight-seeing"-route´s kiezen, zien we ineens een wegwijzer naar "Oosterzee". Intuïtief stuur ik die kant op, want ik weet dat die vriendin in dat plaatsje geboren is. Dan gaat Marijke´s telefoon: haar zoon belt! Vanuit Frankrijk, waar hij met vrienden een wielerkoers bezoekt. Marijke herkent het geboortehuis niet. We rijden door naar Lemmer, parkeren de auto, en lopen naar dat plein in het centrum, doorsneden door een kanaal. Tegenover het huis waar haar vriendin is opgegroeid, dat ze wel herkent, nemen we op het terras van “Tapa Tapa” een kop koffie met een Spaanse Tosti, nadat we een wandeling door het stadje gemaakt hebben, langs het water. Het waait hard, maar op dit plekje zitten we lekker beschut. De brug gaat voortdurend omhoog en weer naar beneden. *)

1903lemmer

Vervolgens richting Stavoren, waar ik nog nooit geweest ben, en Marijke herinneringen heeft aan een van de tochtjes met haar ouders. ‘s Morgens thuis op de kaart had ik gezien dat je dichter langs de IJsselmeerkust kunt dan de wegwijzers aangeven. We kiezen de afslag Nijemirdum. In Oudemirdum draaien we spontaan even het dorpje in en vinden daar een Drents aandoende brink. Even onthouden… Als we weer tussen de weilanden rijden, zien we ineens allemaal grote vliegers boven de dijk. Naderbij gekomen zetten we de auto aan de kant, klimmen over een hek en lopen de dijk op. Oppassen waar je je zondagse schoenen neerzet, maar hier valt het mee. Boven aangekomen, slaak ik een kreet van verrukking: misschien wel 100 kitesurfers zijn er bezig! Ze hebben er een flink stuk wind bij en een prachtige lucht waarin de paar kleine witte wolkjes alleen maar het blauw accentueren. (Google Earth: 52°51’21.79"N / 5°24’7.11"E)

1912kitesurfen

Maar we hebben nog een ander doel, en rijden door. Terwijl we in dat zonovergoten landschap rijden, gaat Marijke’s telefoon: haar kleinzoon Thimo feliciteert haar. Binnenkort wordt hij 6, en we beschouwen hem ook een beetje als “ons kindje”, omdat hij geconcipieerd is ongeveer in de tijd dat wij bij elkaar kwamen. Ik stop en maak een paar foto’s van het landschap.

1915weidseblik

We rijden alweer als haar dochter het gesprek overneemt. Nog even een korte stop bij een sluis waar pleziervaartuigen worden geschut, en dan naar het centrum van Stavoren. We parkeren de auto en zien geheel over het hoofd dat er ook een parkeerticket-automaat staat. Als we uren later terugkomen, zien we het ding staan en lezen dat we wel hadden moeten betalen, maar er zit geen bon achter de ruitenwisser.
Op zoek naar Het Vrouwtje, lopen we er langs zonder het te zien. Op een plattegrond constateer ik dat we er voorbij gelopen moeten zijn en gaan terug, nemen de koers die volgens mij klopt. Weer mis. Marijke zegt dat het maar een heel klein beeldje is. We lopen terug en ineens ziet ze het staan, naast de brug. Ik neem een paar foto’s.

1937vrouwtje_4

Op de bonnefooi lopen we een straatje in waarvan ik denk dat we daar misschien de tweemaster kunnen vinden, waarvan ik de ra’s boven de huizen uit heb zien steken. We komen langs een jachtenmakelaardij. Even verderop is een kleine galerie. We stapen even naar binnen, en zien schilderijen van Kees Kooy, die ons op het eerste gezicht herinneren aan Ootmarsum, het stadje waar je niet ontkomt aan Ton Schulte. Dit werk is net zo kleurrijk, maar voor ons gevoel iets strakker, iets meer met beide benen op de grond. Eén beeld van Hans Nipshagen doet me vaag denken aan een beeld van Betsy Martens, waarvoor ik aan het werk ben. We hebben een aangenaam gesprek met Pieter en Trudy Bollen, eigenaren van Galerie Stavers Glas, waar ook workshops glasbewerking worden gegeven. Marijke ziet een paar mooie kettingen met glazen sieraden. Ik besluit dat ze er eentje mag uitzoeken als herinnering aan deze bijzondere verjaardag. De hanger die ze kiest is gemaakt door Noor. De zoon van Pieter en Trudy maakt een statiefoto.

1939staversglas

En zeg nou zelf, staat ‘ie niet prachtig? 1940hanger

Weer buiten zien een eindje verderop inderdaad aan de overkant de tweemaster Aphrodite liggen. Schuin er tegenover vinden we café Max, waarvan de naam ons aanspreekt vanwege onze kleinzoon en ons buurjongetje. We eten er lekker!

1949cafemax

We lopen nog een rondje door het stadje. Allemaal knus aandoende huizen en straten die bepaald niet ontworpen zijn voor een grote, drukke stad. Een kanaal met op beide oevers een rij bomen, een straat en een rij huizen. Via een voetbrug en een smal straatje lopen we naar de dijk, de al zakkende zon tegemoet.

1958stavoren

Op de dijk nemen we afscheid van Stavoren onder een prachtige lucht vol schapewolkjes.

1963dijkbijstavoren

Om ongeveer half tien zijn we weer thuis. De laatste 40 kilometer reed Marijke en lag ik naast haar te slapen…

*) Aangepast 8-10-2007

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Alternatief verjaardagsfeestje

  1. Pasula zegt:

    Wat een heerlijke dag zeg! Ik heb genoten van het verslag. Dat vrouwtje van Stavoren liep ik toen ook zomaar voorbij maar heb het toch kunnen kieken een paar jaar geleden en die ketting is echt prachtig, mooi kado!

    Echt zo’n dag om nooit meer te vergeten.

  2. Yolande zegt:

    Wat fijn dat je mijn zusje Marijke zo verwend hebt. Wat een leuke foto’s. Ik had het gevoel dat ik een beetje mee mocht met jullie. ‘Een dagje rijden’ met de auto, iets wat mama ook zo graag deed. Heerlijk!

    De galerie ‘Stavers Glas’zou ik graag eens bezoeken. Wat leuk dat die schitterende schilderijen van Kees Kooy alsnog in glas en lood verkrijgbaar zijn binnenkort. Ik had nog nooit van hem gehoord maar ik ga proberen om iets meer van hem te weten te komen.
    Heel veel liefs van Yolande

  3. tagrijn zegt:

    Sjonge, dat was nog es een dagje uit, zeg! Ik kan me voorstellen dat je op de terugweg in slaap bent gevallen. Leuk verslag!

  4. Richtsje zegt:

    Heel wat gezien en gedaan op zo’n dag, klinkt leuk! Het is niet ver van hier, maar toch te ver om iedere week even heen te gaan. Gek genoeg doe je dat weer te weinig met (kleine) kinderen, maar toe maar…

  5. Krista zegt:

    Wat een heerlijk verhaal. Alsnog van harte gefeliciteerd, Marijke, en bedankt voor je warme steun en aandacht.
    Liefs,
    Krista

  6. Lin zegt:

    Ik herken de brug ja, het was dus inderdaad Stavoren 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s