Mijn carrière [2] – Solliciteren

Vervolg van Mijn carrière [1]

De Marine liet me eerst een pakket formulieren invullen. Kort na het behalen van mijn diploma, werd ik opgeroepen voor een eerste keuring in Arnhem. Vervolgens een meerdaagse keuring op het MOC (Marine Opkomst Centrum).
Een voorproefje op de dienst: groepsgewijs "marcheren" onder leiding van een matroos eerste klas, van de ene test naar de andere keuring, en slapen op een slaapzaal. Wat me is bijgebleven, is de test of je in het donker nog vliegende of varende objecten herkende. Ik gokte maar wat, het was te donker en mijn ogen wenden te traag. En toch een hoge score…
Ik werd voorlopig geschikt bevonden voor Vliegtuigmaker/ Radio-Radarmonteur. Dat vond ik best interessant, maar ik hield het liever bij schepen, dus gewoon Radio-Radarmonteur.

Na een paar weken kwam de domper binnen via de brievenbus: afgekeurd. De reden kon je opvragen via de huisarts. Het formuliertje kwam terug met de handgeschreven mededeling: "Afgekeurd wegens darmoperatie".
Wist ik veel dat ze zo zwaar zouden tillen aan een operatie van vijf jaar daarvoor, terwijl ik intussen mijn spieren zodanig had ontwikkeld, dat ik op de boerderij van mijn "stiefoom" in oogsttijd het zwaarste werk deed?Anderzijds, het was een curieuze operatie geweest, waarvoor het Academisch Ziekenhuis Groningen (nu UMCG) me nog jaarlijks opriep voor controle.

Wat te doen? Waar onderdak vinden? Ja, nu lach je er misschien om, maar de tijden waren toen anders. Als er al een JAC (Jongeren Advies Centrum) bestond, dan had ik er nog nooit van gehoord. Ik was niet voorbereid om voor mezelf te zorgen. Ik was alleen bezig mijn vege lijf te redden, mijn moeder had ook geen controle meer over de situatie.

Ik solliciteerde in eigen omgeving, maar kreeg geen baan. Mijn moeder deed een beroep op de familie van mijn vader, om in Groningen of omstreken iets voor me te zoeken.
Op het Arbeidsbureau in Groningen stonden ze mij en mijn oom vriendelijk te woord. Eigenlijk konden ze niets voor me doen, omdat ik geen inwoner van Groningen was. Wel lieten ze een paar advertenties zien. Eén daarvan was bij de Rijksuniversiteit. Er werd een "Leerling-bediende" gevraagd voor het Natuurkundig Laboratorium. Mijn specificaties klopten. Of mijn oom gepraat heeft met zijn overbuurman, de conservator van het instituut, weet ik niet, maar mijn sollicitatie is gunstig verlopen.
Er werd besloten dat ik voorlopig bij mijn vader´s ouders zou gaan wonen. Daar had ik in de schoolvakanties altijd gelogeerd, voordat mijn moeder hertrouwde. De andere kinderen gingen ook nooit op vakantie, dus ik hoefde ook niet meer.

Wordt vervolgd

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Mijn carrière [2] – Solliciteren

  1. Natasza zegt:

    Wacht in spanning op het vervolg. Wat was dat voor darmoperatie? Ben wat nieuwsgierig ;-).

    Bye
    Tz

  2. Dwarsbongel zegt:

    @Natasza: Toen een moeilijk te vinden probleem, dat nu met een scan misschien vrij snel gevonden zou zijn. Het werd pas gevonden met een operatie. Een gezwel in een darmwand, waardoor soms ernstig bloedverlies optrad. Ik heb nog een beeld bij me van de dia die in de collegazaal werd getoond. Iets dergelijks was nog niet bekend van zo’n jonge patiënt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s