Schrikkeldag

Op deze schrikkeldag hebben wij een tochtje gemaakt naar een paar interessante plaatsen. Het is de afsluiting van onze week in het oppashuis: morgen weer naar ons eigen huis.
Het was een relaxte week, met helaas alleen het vorige weekend de kleinkinderen in onze buurt. Verder hebben we het rustig aan gedaan, op een paar uitstapjes na. Maandag hier in de buurt, woensdag zelfs met een buitenlandse reis.

De jongste zus van M., Y., woont kort over de grens in Duitsland, ongeveer op dezelfde hoogte als waar we nu zitten. Ze had recent slecht nieuws over haar gezondheid, reden dus voor contact.
We spraken af in Kalkar, waar Y. eerst iets te doen had. De naam Kalkar had voor mij geen andere inhoud dan de vermaledijde snelle kweekreactor die daar ooit komen zou, maar nooit voltooid is, en nu een pretpark is van de Nederlandse ondernemer Hennie van der Most. Ook zonder tom-tom zijn we er gemakkelijk naartoe gereden, dankzij ouderwetse papieren autokaarten en enige kennis van de route tot halverwege.
Het terras in het centrum waar Y. zou zitten, misten we in eerste instantie, omdat we borden volgden, in plaats van ons rechtstreeks op de kerktoren(s) te orienteren. Dus reden we er in tweede instantie rechtstreeks naartoe. Geen Kernwasser Wunderland (tegenwoordig Wunderland Kalkar) gezien, wel de borden.

We kwamen terecht in een fraai historisch stadje met veel gebouwen met monumentenstatus.
In het Städtisches Museum kregen we gratis toegang, omdat er net een nieuwe tentoonstelling werd ingericht.
Y. was er al vaker geweest, maar nu zijn we echt alles langs geweest, en hadden nog een gesprek met de kunstenares van de nieuwe expositie.

Vandaag sloten we de week af met een rit via Brummen en Bronkhorst naar Bredevoort. We hebben allebei iets met boeken, en Bredevoort is DE Boekenstad.
Bij het plannen van de route, heb ik een aantal routeplanners naar de hel gewenst, omdat ze stelselmatig weigerden om als via Bronkhorst, de kleinste stad van Nederland, te accepteren. En anders kwam je er wel, maar niet via de veerpont tussen Brummen en Bronkhorst.
En die wilde ik persé in de route hebben, als herbeleving van een deel van de fietstocht die ik in 1990 met ca. 45 collega’s maakte, langs alle vestigingen van ons bedrijf in Nederland, ter gelegenheid van de opening van de nieuwbouw van onze locatie door Prins Claus en de Zweedse koning. Die fietstocht besloeg 500km in 2 dagen. Zo vaak zijn we niet in deze omgeving zonder andere besognes.
Het werd een heerlijke rit door het prachtige landschap van de Achterhoek, met stops op interessante plaatsen. Grappig is de vondst in een antiquariaat in Bredevoort, van een boek van K3, de meidengroep waarvan het jongste kleinkind helemaal idolaat is. Binnenkort is ze jarig, dus… En binnen afzienbare tijd gaat ze met oma naar een concert van K3!

Het was te laat om nog te gaan koken, dus kozen we voor een restaurant van een keten met een passende reputatie. Daar te eten kostte veel meer tijd dan zelf koken, maar het was het waard.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Schrikkeldag

  1. ja uit eten duurt altijd langerder…

  2. Erwin Troost zegt:

    Dit heet nou gepassioneerd leven. Klinkt zalig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s