Ria

070807_riagauke1_wZonet hoorden we dat Ria op maandag 3 maart is overleden. Ze was al een hele tijd ziek, en we wisten dat het een onomkeerbaar proces was. Ze laat een man en een zoon van 16 achter.
Ze is geen rechtstreekse vriendin, in de zin dat we bij elkaar thuis kwamen. Wel hoorde ze bij onze vriendenkring, omdat ze bevriend was met heel goede vrienden van ons. Zo ontmoetten we elkaar bij verjaardagen.
Ik leerde deze vriendenkring kennen via mijn lief, dus ik ken ze pas sinds 2001.
F. belde om het te vertellen, en herinnerde me aan een foto van de laatste verjaardag bij hun thuis, waarop ik geanimeerd met Ria zat te praten in de voorjaarszon op het dakterras.

Ria was, net als wij, geïnteresseerd in het schrijven. Zij was daar niet openlijk actief in. Wel had ik er met haar vaak heel aangename gesprekken over. Ze heeft zelfs overwogen om lid te worden van onze toenmalige dichtersgroep, maar M. denkt dat ze zich te onzeker voelde om dat door te zetten. Jammer, want ze was een gevoelige en ontwikkelde vrouw.
Bij evenementen als Gedichtendag en de TaalTheaternacht was ze vaak aanwezig.
We hadden het soort gesprekken, waarin je een wederzijds vertrouwen voelt, waardoor je dieper en breder op de onderwerpen ingaat dan gemiddeld. Dat is ook de reden waarom ik, waarom wij erg op haar gesteld waren.

We hebben de laatste tijd veel mensen om ons heen meegemaakt, die met ernstige ziekten te maken kregen. Een nichtje had borstkanker. Het stiefzusje van M.’s kinderen had  lymfeklierkanker. Beide jonge vrouwen zijn genezen verklaard.
Een vriend had slokdarmkanker: hij is kankervrij verklaard en in relatief goeden doen na zo’n zware operatie. Een vriendin is ontdaan van een cyste van 17 cm, die op het punt stond kwaadaardig te worden. Ook zij is herstellende van de zware operatie.
Heb ik nog iemand vergeten?

Onze vrienden zijn pas verhuisd, ze wonen nu op loopafstand. Op 21 februari heb ik voor hen een kattenluikje gemonteerd.
Tot ieders verwondering stond ineens Ria voor de deur, met haar man. Ze zag er niet zo goed uit als de laatste keer dat ik haar had gezien. Wel was ze positief en geïnteresseerd in de nieuwe woning van haar vrienden, en in mijn klusje. We hebben met z’n allen een heel gezellige middag gehad en heel wat gepraat.
Tot Ria te moe werd en weer naar huis wilde. We hebben heel hartelijk afscheid genomen.
Voorgoed, maar dat wisten we toen nog niet.

Update 14-3-’08: foto geplaatst
Update 27-5-’08: de foto was in mei gemaakt, niet in augustus.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op Ria

  1. Lin zegt:

    Een mooi schrijfsel voor iemand die het vast zou waarderen.

  2. Belinda zegt:

    Sterkte met het verlies van Ria! Hopelijk heeft ze niet te veel geleden want als leven leiden wordt, dan kan de dood uitkomst geven.

  3. UncleB zegt:

    Misschien vergeten of niet geweten, een gemeenschappelijke kennis lijdt al een hele tijd aan een sluipmoordenaarsziekte.

  4. Dwarsbongel zegt:

    @Lin: Ik denk dat je dat heel goed aangevoeld hebt!
    @Belinda: Ik weet niet of ze b.v. pijn gehad heeft, maar de zorgen en de spanning zijn heel zwaar voor haar geweest. Ze hield van het leven…
    @UncleB: niet geweten, geen idee, ik mail je.

  5. Erwin Troost zegt:

    Sterkte en je houd haar in leven in alle mooie herinneringen die je aan haar hebt te danken.

  6. FeeX zegt:

    Tja.. dat komt hard aan..

  7. fialas zegt:

    Ze was te jong om te sterven, maar ik hoop dat haar einde is geweest zoals ze dat zelf heeft gewild.

  8. Dwarsbongel zegt:

    @Erwin: Dank je. Haar herinnering mooi houden zal geen moeite kosten!
    @FeeX: Het kan veel woede oproepen dat zulke mooie mensen ons ontvallen, terwijl rotzakken gewoon doorgaan…
    @Fialas: Ze had nog zoveel willen doen, zei haar man me, maar als er zoiets als een hiernamaals bestaat, kijkt ze met liefde (en humor) naar de mensen waarmee ze een band had.

  9. FeeX zegt:

    Tja.. hoe zegen ze dat ook al weer?
    Gods mooiste bloemen worden het eerste geplukt?

    Maar idd het is vaak wel zo dat bijzondere mensen vaak te jong gaan..sneller ziek lijken te worden ( kanker en stress) zichzelf van het leven beroven (gevoelige mensen) of eerder schijnen te verongelukken.
    Ik kan me soms ook kwaad maken daarover, zeker wanneer het zo nutteloos is.. roekeloos rijden etc.. en ermee door blijven gaan en /of buiten schot blijven..
    Tja.. Ik ben niet religieus.. maar hoop wel ergens op een hiernamaals waar de rekening wordt vereffend..
    Klinkt raar, dat weet ik..Maar dat zou wel mooi zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s