Mijn carrière [7] — NatLab RU Groningen [5]

Vervolg van Mijn carrière [6]

Om het andere weekend ging ik naar huis, zo was het regime.
In die tijd werkte je op zaterdagmorgen nog. Het vroor die ene keer al een aantal dagen stevig. Vrijdag besloot de hoogleraar-directeur ijsvrij te geven voor de zaterdagmorgen, "maar dan moesten we wel gaan schaatsen". Ik dacht aan mijn vriendin, die ik op de ijsbaan had gevonden. Voor mij ging de reis naar huis met de bus. Eerst van Groningen naar Assen, dan van Assen naar Zweeloo.
Het regende die vrijdagmiddag en tegen de avond ging dat over in ijzel. De bus naar Assen reed niet, hoorde ik. Oke, er rijdt ook een trein naar Assen. In Assen was ik halverwege, maar de chauffeur die voor mijn bus was ingeroosterd, zag het niet zitten. Een andere chauffeur moest die kant op om thuis te komen, en beloofde om te proberen hoever hij zou komen.
De bus glibberde langzaam langs de grasrand over de bolle weg. Op een bepaald punt waren zoden weggestoken, en kwam de bus te dicht langs de bomen. Met de 4 inzittenden zagen we kans de bus om de boom heen te duwen. We kwamen tot Beilen. De meeste inzittenden waren toen dicht bij huis, ik moest nog zo´n 20 kilometer.
Er werd, ´s avonds om tien uur, op straat geschaatst. De enige manier om te lopen was door de berm. Zo ben ik naar huis gelopen en kwam in het holst van de nacht aan. Een sleutel had ik niet, niemand werd wakker van steentjes tegen de slaapkamerramen van de broers en zussen op de bovenverdieping. Het WC-raampje dus, en zachtjes, om de oude heer niet te wekken. Het was al erg genoeg dat ik thuiskwam buiten het schema van eens in de twee weken…
Mijn tas en jas aan de kant, zo kon ik net door de opening naar binnen. De WC was nog van het model "ton met een plank erboven". Ik dacht al lang het niveau van de plank bereikt te hebben met mijn tastende hand, maar vond geen steun. Tja, de deksel lag niet, zoals meestal, op de opening. Maar ik ontsnapte aan die bruine vernedering, en kwam heelhuids binnen.
De grendel van de achterdeur open, tas en jas binnengehaald. Op dat moment deed mijn moeder de deur naar de keuken open en het licht aan. Ze was wakker geworden van mijn gescharrel, maar dacht eerst dat ze gedroomd had.
Maar ik heb die zaterdagmorgen wel geschaatst: er stond zo’n 2 centimeter water op het ijs…

Wordt vervolgd

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Mijn carrière [7] — NatLab RU Groningen [5]

  1. Ga morgen je hele carriere even lezen (nou ja even??) .
    Off topic, als je nog nooit het nieuwe station gezien hebt, dan zal je denk ik zeker niets meer herkennen hhaha.
    Maar simpel hoor, achter je het AZL heet nu LUMC en voor je rechtdoor het centrum in ahahah

  2. Natasza zegt:

    Op straat schaatsen, dat heb ik ook als kind twee keer gedaan. Super slecht voor je schaatsen, maar dat kon ons niet weerhouden.

    Leuk geschreven weer.

    Carpe Diem
    Natasza

  3. FeeX zegt:

    Tja.. om zoveel moeite te moeten doen voor je op de schaatsen staat..
    Tuurlijk sta je dan de volgende morgen op het ijs..
    Al is het omdat dan alle gedoe om nix geweest zou zijn..
    Schaatsen?
    ik kom vooruit dat wel, maar heb een hekel aan dode vingers, koude voeten enzo..

  4. Dwarsbongel zegt:

    Ach, een echte schaatser ben ik nooit geweest, maar ik vond het wel leuk en spannend om te proberen een zekere prestatie te leveren, ook al konden anderen het veel beter. Mijn stimulans: zwakke enkels, en dan toch…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s