AOW-leeftijd verhogen als crisisbestijding?

Dat het moeilijker wordt om de AOW-pensioenen op te brengen als iedereen veel langer leeft, en ersteeds minder werkenden zijn, daar kan ik me iets bij voorstellen.

Maar ik begrijp niet waarom dat iets met de huidige crisis te maken zou hebben. Wat er nu aan zit tekomen, is het grootschalig afstoten van banen in het bedrijfsleven.

Die crisis is veroorzaakt door een stel gladde "yuppen" in het bankwezen, die luchtbellen hebben verkocht als zijnde degelijke financiële ankers, aan mensen die te weinig financiële kennis bezitten om een juiste afweging te maken.
Sterker nog, zelfs veel "insiders" snapten zelf niet meer welke financiële gedrochten ze verkochten.

Maar die yuppen gingen wel aan de haal met enorme salarissen plus bonussen, die ze deels verbrasten, maar ook deels omzetten in waardevolle bezittingen: huizen, dure autos, juwelen, …

Terwijl er diepe zorgen worden uitgesproken over een nieuwe golf van jeugdwerklozen, die door gebrekaan werkervaring later niet meer aan het werk komen, omdat ze dan te oud en dus te duur zijn om werkervaring op te doen, eikelt met name het CDA bij monde van Donner steeds maar door over langer doorwerken van ouderen, bevriezen van AOW en pensioenen en het vergemakkelijken van ontslag.

Het is diepgaand oneerlijk, dat de mensen die, aan het eind van hun werkzame leven nu, waarin ze hetna-oorlogse Nederland hebben helpen opbouwen tot een behoorlijk welvaartsniveau, worden geconfronteerd met het afpakken van hun pensioen, het door hen opgebouwde welvaartsniveau.

Hun welverdiende rustige oude dag, na een werkzaam leven dat veel vroeger begon dan de meeste werkzame levens van nu, en veel langer duurde.

In mijn geval ben ik op mijn zeventiende begonnen en ik heb veertig arbeidsjaren volgemaakt. En ikben helemaal niet degene die het jongst begonnen is en zijn hele leven het zwaarste werk gedaan heeft.

In de lichamelijk zwaardere beroepen zijn veel mensen op hun 55-ste kapot. Ik weet niet hoe de cijfers nu exact zijn, maar nog niet zo lang geleden was dat ongeveer de helft.Die verdwenen in de WAO, arbeidongeschikt. Geen pensioenopbouw meer dus voor de mensen die bijvoorbeeld onze huizen bouwden. Op die wet op arbeidsongeschiktheid is al drastisch bezuinigd.

Ik behoor tot de groep mensen die niet hun hele leven zwaar lichamelijk werk hadden, maar die langzamerhand bijna jaarlijks werden geconfronteerd met reorganisaties, vaak gepaard met de spanning of ik op de lijst van ontslagen zou staan.

Reorganisaties die "verkocht" werden als verbetering van de werkprocedure, maar alleen de onmacht van de individuele werknemers versterkten en de voortgang van het essentiële werk stagneerden, ten behoeve van een betere controleerbaarheid door managers die wel iets wisten van managementtheoriën maar niets van de onderhavige werkzaamheden.

De wens om mensen langer te latendoorwerken moet je afzetten tegen de realiteit. Het bedrijfslevenlaat ouderen "afvloeien" omdat ze "vaker ziek zijn"en "minder effectief" (beide statistisch onjuist), maarvooral omdat ze "te duur" worden. En hoe moet je jongerenlaten instromen als je de ouderen aan het werk wilt laten blijven,terwijl de arbeidsmarkt krimpt?

Toen ik, na een burn-out, net de grens was gepasseerd van de 57½-jarige leeftijd, en dat het bedrijf me na 34 jaar trouwe (lees: loyaal en met volle inzet van mijn mogelijkheden) dienst, met behoud van haar sociale gezicht, kon laten afvloeien, werd dat met beide handen aangegrepen.

Maar ik krijg door mensen als Donner wel het gevoel, dat ik maar zo gauw mogelijk dood moet gaan. Ik heb mijn plicht in de opbouw van het welvaartsniveau gedaan, ben voortijdig weggeschoffeld door mijn werkgever, en ben nu alleen maar een kostenpost.

Maar voor dat pensioen heb ik godverdomme wel mijn hele werkzame veertig jaren flink betaald!

Stuur Donner nu eindelijk eens op fietsvakantie in Zuid-Limburg: de Cauberg, de Keutenberg, het Eyserbos, de Gulperberg! Dan wordt hij tenminste eindelijk eens lijfelijk geconfronteerd met een echte realiteit, en niet een realiteit van wetteksten en cijfertabellen.

Donner is een vriendelijke, correcte en integere man, maar hij heeft een volstrekt theoretische, platonische relatie met de echte wereld. Hij heeft altijd achter een bureau zijn werk gedaan en gaat als compensatie voor gebrek aan lichaamsbeweging op een opa-fiets naar zijn ministerie. En het CDAhobbelt braaf achter hem aan…
Zoals vrouwen hartsvriendinnen hebben, zo is Piet Hein Donner eenhartsvriend van Jan-Peter Balkenende, dus de koers is irrationeelbepaald, en de onderhandelingen zijn asymmetrisch voorbeschikt..

En lul nou niet langer over de verharding van de maatschappij zonder de hand in eigen CDA-boezem testeken!

Kortom: haal de tekorten terug van de plaatsen waar ze ontstaan zijn, en niet op de plaats waar de welvaart ontstaan is!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op AOW-leeftijd verhogen als crisisbestijding?

  1. Opa-Buiswater zegt:

    En om dan maar even in de trant te blijven: Amen!!

  2. Heel juist beschreven Dwarsbongel.

  3. FeeX zegt:

    Pensioen is eighenlijk uitgesteld loon.
    Ik moet nog bijna 30 jaar, maar intussen kan er ook veel veranderd zijn, hoop dat ik ooit in staat ben om meer dan verlengde contracten te krijgen, mijn pensioengaten te dichten en wellicht mijn woonhuis tot koophuis te maken? Een redelijke ouderdag te mogen genieten in mijn eigen waardigheid.
    Ik zeg altijd wel dat ik 100 wordt.. en op mijn 100ste doodga, intussen eigenwijs dooradem, maar.. een uur is een uur, een dag een dag, een week, een wwek , een maand ,een maand, en een jaar,of een seizoen, in en van de tijd en natuurlijk gegeven.
    Ik zit mijn tijd wel uit…
    Meer kan ik er niet van zeggen…

  4. AC zegt:

    wow wat goed, helemaal juist geschreven. waarom stuur je dit stukje niet naar Donner zelf?

  5. Lin zegt:

    Maar vind je dan ook niet dat al die mensen met kantoorbanen e.d. wél langer kunnen werken? Dat lijkt mij in elk geval het meest rechtvaardig. Maar mensen met zware beroepen, zorg, bouw, enz. na 40 jaar laten stoppen. Maakt die beroepen wellicht dan gelijk ook aantrekkelijker. Wat vind jij daarvan?

  6. Dwarsbongel zegt:

    @Lin: Mensen met kantoorbanen kunnen in principe lichamelijk langer mee. Voor veel mensen met lichamelijk zware beroepen is 40 jaar niet eens haalbaar. Maar ook niet elke kantoorbaan is gelijk. Vroeger dacht men dat overspannenheid en hartkwalen alleen iets van de “belangrijke” functies was en men noemde dat zelfs “managersziekte”. Later bleek dat juist mensen die moesten werken onder het beleid van slechte managers de risicogroep waren.
    En die managers kunnen financieel gezien eerder op hun lauweren gaan rusten, terwijl ze later begonnen zijn.
    Ja, het zijn generalisaties, maar toch.

  7. Lin zegt:

    Oké maar er zijn toch voldoende mensen die echt langer kunnen werken, en ook genoeg die willen. M.a.w. het probleem moet oplosbaar zijn zonder gelijk de hele groep te verplichten tot.

  8. Dwarsbongel zegt:

    @Lin: Verplichten tot langer werken dan 40 arbeidsjaren vind ik onwenselijk.
    Mensen die langer kunnen en willen werken moeten wat mij betreft die kans krijgen.
    Maar hoeveel werknemers die wel willen doorgaan, worden vroegtijdig “afgevloeid” door hun werkgevers, door vooroordelen over “verminderde effectiviteit” en “verhoogde kans op ziekteverzuim”?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s