Persvrijheid

De Telegraaf protesteert, omdat de AIVD zijn journalisten heeft gevolgd, afgeluisterd en bij een van hen huiszoeking gedaan. Dit terwille van onderzoek naar lekken vanuit de veiligheidsdiensten.
Sterker nog, onder aanvoering van Sjuul Paradijs wordt er al van alles geroepen in de trant van het ten gronde richten van de persvrijheid en het ontstaan van een politiestaat.

In het kielzog voelt zelfs de bladvuller van een plaatselijk advertentiekrantje zich ernstig bedreigd, slooft zich in zijn column uit over "misstanden in de Nederlandse samenleving"; de "verdediging van de minister, dat het zou gaan om in bezit hebben van staatsgeheimen is een gotspe" en "het lijkt wel een bananenrepubliek". "Zelfs een brugklasser begrijpt dat het hier gaat om het indammen van de persvrijheid", en het is "zorgelijk dat de laatste jaren op alle mogelijke manieren door de overheid de uiterste grenzen van de grondwet worden opgezocht", want "een vrije pers is een eerste voorwaarde voor het goed functioneren van de democratie".

Dat laatste is waar, zolang die vrije pers zich zijn verantwoordelijkheid bewust is en de bevolking werkelijk correct en objectief informeert. Vrijheid en verantwoordelijkheid zijn onlosmakelijk verbonden.
Zelfs brugklassers begrijpen dat ’s lands veiligheid niet gediend is met het lekken van informatie, die gevaar kan opleveren voor de inwoners van dit land.
Persvrijheid is een groot goed, maar de pers staat niet onder en boven de wet. Niet elke openbaring van geheime informatie is een legitiem klokkenluiders-geval!

Als het gaat om lekken van informatie uit veiligheidsdiensten of andere overheidsorganen, dan is niet allen de vraag relevant om welke informatie het gaat, maar ook waar het lek zit. Dan is onderzoek naar het lek gerechtvaardigd, in het belang van iedereen.
Dat bij het blootleggen van misstanden binnen de overheid bronnen beschermd worden, kan een goede zaak zijn. Als die misstand echter het lek zelf is, waardoor de overheid kan worden getorpedeerd in haar taak om de inwoners te beschermen, is er een andere prioriteit: dan dient de pers c.q. de journalist mee te werken, en niet er een eigen agenda op na te houden.
En ja, er is een grijs gebied, waarin de rechter achteraf bepaalt naar welke kant het muntje valt: dat is democratie.

Met al dat misbaar over het belang van persvrijheid, vraag ik mij ook af, sinds wanneer juist een krant als De Telegraaf een ander hoofddoel heeft gekregen dan meer kranten te verkopen en meer winst te maken. Dit soort gekrakeel draagt daar kennelijk stevig aan bij, net als het hinderlijk volgen van het privéleven van bekende Nederlanders, onder het motto: "dat verwachten de lezers van ons"…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Persvrijheid

  1. Natasza zegt:

    Een mooie discussie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s