Vissersmonument

Vervolg van de zoektocht naar voetsporen van mijn vader.

In mijn collectie bevond zich een kleine, tamelijk onscherpe foto, waaraan mij tot nu toe alleen was opgevallen dat mijn vader er op afgebeeld staat in militair uniform, samen met een andere militair en drie dames waarbij ik geen enkel aanknopingspunt of herkenning had.
Ik had steeds de indruk dat ze poseerden bij een gebouw; een kerktoren? Dat zou kunnen. Vaag was een afbeelding op het gebouw tot mij doorgedrongen. Iemand in habijt, dus iets in RK-sferen? Minder logisch, niet onmogelijk.
Pas een paar weken geleden besteedde ik voor het eerst echt aandacht aan de achtergrond.

MonumentEgmond_4

Het bouwsel leek te zijn voorzien van bordjes of plaquettes. Met een vergrootglas waren enkele namen te herkennen. Bij nader inzicht meer de indruk van een monument ter herdenking van helden of gevallenen, dan een kerktoren.

Hoe zou ik moeten vinden bij welk object mijn vader stond, en waar dat is? Het uniform deed denken aan de mobilisatietijd, dus eind 1939 of begin 1940. Correspondentie die bewaard gebleven is uit die tijd draagt de aanduidingen Bergen aan Zee, Egmond aan den Hoef en Egmond aan Zee. Plaatsen rondom de opstelling van de zoeklichten westelijk van vliegveld Bergen (NH), waarbij mijn vader dienst deed.

Zoeken op internet met “monument” en die plaatsnamen leverde een verwijzing naar het Vissersmonument in Egmond aan Zee. Een niet te verwarren afbeelding van dat monument was toen ook snel gevonden.
Verder zoeken naar de exacte locatie maakte het mogelijk via Street View een glimp van het monument op te vangen.

Onlangs waren we in die omgeving en besloten een bezoek te brengen aan dat monument. Ik was nieuwsgierig aan welke kant het gezelschap gestaan had toen de foto genomen werd. Ik liep rondom, en zag dat elke kant een andere afbeelding draagt. Met de klok mee vanaf linksboven, van noord tot west:

### montage 4 foto’s ###

De vrouw met de vlakke handen tegen elkaar voor de borst, dat is de westkant van het monument. Daar hebben ze dus gestaan.
Wie het zijn, behalve mijn vader (2e van rechts), weet ik nog steeds niet en zal ik misschien ook nooit weten. De andere militair zal een collega zijn geweest waarmee hij wel optrok in zijn vrije tijd.

Mijn vader schreef meer dan eens dat hij ’s zondags naar de kerk was geweest in Egmond aan Zee. Gezien zijn gereformeerde achtergrond ben ik tot de veronderstelling gekomen dat het huidige Museum van Egmond destijds de kerk was die hij bezocht. Het is niet zo’n groot gebouw, dus de kerkgemeente zal niet erg groot geweest zijn.

Na de kerkdienst en tijdens verlofuren ging hij vaak koffiedrinken bij een familie Wijker. In een aantal berichten naar het thuisfront noemt mijn vader deze familie, maar het voornaamste “bewijs” voor de nauwe contacten is een briefkaart die deze familie in de hectische dagen na de Duitse overval (10 mei 1940) op vliegveld Bergen naar de ouders van mijn vader heeft gestuurd, om ze gerust te stellen over het welzijn van mijn vader. Het adres van mijn grootouders moet bij hen bekend geweest zijn. Ook een broer van mijn vader, als infanterist gelegerd in Bergen aan Zee, werd daarin genoemd.

Egmond a/zee 20 Mei
Waarde fam. Zijlstra
Laat ik beginnen met U gerust te stellen. Vanmorgen kregen wij een kaart van Klaas en al zijn vrienden dat ze het goed maakten. En vanmiddag is hij zelfs bij ons geweest met Harm Mulder uit ter Munte. Misschien wilt u ook diens ouders gerust stellen.
Ze waren vanmiddag op hun oude standplaats ’t Woud de boel wat aan ’t opruimen en hadden even vlug de fietsen gepakt om ons gerust te stellen. Klaas is ook even naar uw andere zoon Johannes geweest in Bergen aan Zee. Ook hij maakt het goed. Wij kunnen ons indenken wat het voor U was niets van hem te horen. Maar nu kunt U God danken dat Hij U beide zoons voor U heeft willen sparen.
Zijn nieuwe adres is: 2e Sectie XIe Zoekl. Afd.,St. Jozefschool Vogelenzang
De jongens waren Dinsdagmorgen vertrokken van ’t Woud, Zoodat wij ook niet wisten hoe ze het maakten. Het is nu helemaal stil als de kerk uitgaat en ze niet bij ons komen. Ze waren ons lief als of het broers waren
Met hartelijke groeten
fam. H. Wijker, Wilhelminastr 49, Egmond a/zee

De naam Wijker komt heel veel voor in Egmond, staat ook meermalen op het monument. En op de plaats waar ik Wilhelminastraat 49 verwachtte, staat geen huis meer, maar is een kruising.

In de correspondentie zat ook een ansichtkaart met een foto van huize Schuilenburg, waar ongeveer het centrale punt moet zijn geweest van de zoeklichtsectie van mijn vader.De kaart was verzonden door een mysterieuze Annie, als antwoord op een kaart van mijn vader, en dat maakt nieuwsgierig:

Donderdag 23 Mei ’40
Beste Klaas
Je kaart ontvangen en daarvoor bedankt. Nou we leven hier ook allemaal nog. Je zei laatst dat ze je hier niet konden missen maar nu ben je toch nog gauw verplaatst. Nu ’t beste met jullie. Vele groette ook aan Jan.
tot Ziens      Annie
Egmond a/d Hoef

Ik had al eens contact gehad met Historisch Egmond, en besloot hen de foto bij het monument voor te leggen. Met de vraag of er misschien nog iemand was die mensen op de foto herkende. En kent iemand Annie? Was Annie een van de dames op de foto? Was Jan de andere militair?
Ik begreep dat de sectie zoeklichten 64 gewone manschappen telde, plus officieren en onderofficieren. “Jan” zal moeilijk te traceren zijn, want op de namenlijst voor een reunie in 1943 staan nauwelijks voornamen.

Martijn Mulder kreeg voor elkaar dat mijn verhaal werd gepubliceerd in Contact met de Egmonden. Je kunt nooit weten. Zouden er nog mensen zijn met duidelijke herinneringen aan die tijd, die iets kunnen met een wazige kleine foto?

Martijn had ook een heleboel gedigitaliseerde acten nagezocht, en daar gegevens uit opgediept, die interessant waren voor mijn zoektocht.
Temidden van al deze informatiestromen viel mij ineens op, dat Wijker het had over een Harm Mulder uit (gecorrigeerd) Termunten, en dat ik nu contact had met Martijn Mulder. Maar er is geen familierelatie bekend, mailde hij.

Martijn heeft intussen vastgesteld dat er in de Wilhelminastraat een hernummering moet hebben plaatsgevonden, want wat in die tijd 49 was, heeft nu een ander nummer. Hoe hij dat weet?
Er heeft zich telefonisch iemand bij hem gemeld. Kort nadat hij met een oudere kennis had geconstateerd dat zo’n oproep wel niets zou opleveren, belde iemand die iets herkende. Die was destijds 7 jaar. Een dochter van de familie Wijker! En die zou nog een album hebben met de trouwfoto van mijn ouders (1942) en
mij als baby…!
De volgende dag mailde hij, dat een meneer zich had gemeld die de dames op de foto bij het monument herkend had: zijn zus stond in het midden! Maar hij noemde geen Annie…
Ook een mevrouw die bekenden meende te zien op de foto, noemde geen Annie.

De Zoeklichtafdeling van mijn vader werd op 14 mei 1940 verplaatst naar Vogelenzang, en vandaar zouden ze vliegveld Ruigenhoek gaan beschermen. Door de capitulatie kwam het daar niet meer van.
De kaart van “Annie”, geschreven op 23 mei 1940 heeft hem daar nog wel bereikt, want is bewaard gebleven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s