Vissersmonument

Vervolg van de zoektocht naar voetsporen van mijn vader.

In mijn collectie bevond zich een kleine, tamelijk onscherpe foto, waaraan mij tot nu toe alleen was opgevallen dat mijn vader er op afgebeeld staat in militair uniform, samen met een andere militair en drie dames waarbij ik geen enkel aanknopingspunt of herkenning had. Ik had steeds de indruk dat ze poseerden bij een gebouw; een kerktoren? Dat zou kunnen.
Pas een paar weken geleden besteedde ik voor het eerst echt aandacht aan de achtergrond.

Het bouwsel leek te zijn voorzien van bordjes of plaquettes. Met een vergrootglas waren enkele namen te herkennen. Bij nader inzien eerder een monument ter herdenking van helden of gevallenen dan een kerktoren.

Hoe zou ik kunnen vinden bij welk object mijn vader stond, en waar dat is? Het uniform deed denken aan de mobilisatietijd, dus eind 1939 of begin 1940. Correspondentie die bewaard gebleven is uit die tijd draagt de aanduidingen Bergen aan Zee, Egmond aan den Hoef en Egmond aan Zee. Plaatsen rondom de opstelling van de zoeklichten westelijk van vliegveld Bergen (NH), waarbij mijn vader dienst deed.

Zoeken op internet met “monument” en die plaatsnamen leverde een verwijzing naar het Vissersmonument in Egmond aan Zee. Een niet te verwarren afbeelding van dat monument was toen ook snel gevonden.
Verder zoeken naar de exacte locatie maakte het mogelijk via Street View een glimp van het monument op te vangen.

Onlangs waren we in die omgeving en besloten een bezoek te brengen aan dat monument. Ik was nieuwsgierig aan welke kant het gezelschap gestaan had toen de foto genomen werd. Ik liep rondom, en zag dat elke kant een andere afbeelding draagt. Met de klok mee vanaf linksboven, van noord tot west:

De vrouw met de vlakke handen tegen elkaar voor de borst, dat is de westkant van het monument. Daar hebben ze dus gestaan.
Wie het zijn, behalve mijn vader (2e van rechts), zal ik het ooit weten? De andere militair zal een collega zijn geweest waarmee hij wel optrok in zijn vrije tijd, maar ik las ergens dat de sectie zoeklichten 64 gewone manschappen telde, plus officieren en onderofficieren.

Mijn vader schreef meer dan eens dat hij ’s zondags naar de kerk was geweest in Egmond aan Zee. Gezien zijn gereformeerde achtergrond ben ik tot de veronderstelling gekomen dat het huidige Museum van Egmond destijds de kerk was die hij bezocht. Het is niet zo’n groot gebouw, dus de kerkgemeente zal niet erg groot geweest zijn.

Na de kerkdienst en tijdens verlofuren ging hij vaak koffiedrinken bij een familie Wijker. In een aantal berichten naar het thuisfront noemt mijn vader deze familie, maar het voornaamste “bewijs” voor de nauwe contacten is een briefkaart (die ik al eerder heb laten zien) die deze familie in de hectische dagen na de Duitse overval (10 mei 1940) op vliegveld Bergen naar de ouders van mijn vader heeft gestuurd, om ze gerust te stellen over het welzijn van mijn vader. Gezien de opeenvolging van data moet het adres van mijn grootouders bij hen bekend geweest zijn.

Egmond a/zee 20 Mei
Waarde fam. Zijlstra
Laat ik beginnen met U gerust te stellen. Vanmorgen kregen wij een kaart van Klaas en al zijn vrienden dat ze het goed maakten. En vanmiddag is hij zelfs bij ons geweest met Harm Mulder uit ter Munte. Misschien wilt u ook diens ouders gerust stellen.
Ze waren vanmiddag op hun oude standplaats ’t Woud de boel wat aan ’t opruimen en hadden even vlug de fietsen gepakt om ons gerust te stellen. Klaas is ook even naar uw andere zoon Johannes geweest in Bergen aan Zee. Ook hij maakt het goed. Wij kunnen ons indenken wat het voor U was niets van hem te horen. Maar nu kunt U God danken dat Hij U beide zoons voor U heeft willen sparen.
Zijn nieuwe adres is: 2e Sectie XIe Zoekl. Afd.,St. Jozefschool Vogelenzang
De jongens waren Dinsdagmorgen vertrokken van ’t Woud, Zoodat wij ook niet wisten hoe ze het maakten. Het is nu helemaal stil als de kerk uitgaat en ze niet bij ons komen. Ze waren ons lief als of het broers waren
Met hartelijke groeten
fam. H. Wijker, Egmond a/zee

De naam Wijker komt heel veel voor in Egmond, staat ook meermalen op het monument.
In de correspondentie zat ook een ansichtkaart met een foto van huize Schuilenburg, waar ongeveer het centrale punt moet zijn geweest van de zoeklichtsectie van mijn vader.De kaart was verzonden door een mysterieuze Annie, als antwoord op een kaart van mijn vader, en dat maakt nieuwsgierig: wie was Annie?

Donderdag 23 Mei ’40
Beste Klaas
Je kaart ontvangen en daarvoor bedankt. Nou we leven hier ook allemaal nog. Je zei laatst dat ze je hier niet konden missen maar nu ben je toch nog gauw verplaatst. Nu ’t beste met jullie. Vele groette ook aan Jan.
tot Ziens      Annie
Egmond a/d Hoef

Ik had al eens contact gehad met Historisch Egmond, en besloot hen de foto bij het monument voor te leggen. En kent iemand Annie? Was Annie een van de dames op de foto? Was Jan de andere militair? “Jan” zal moeilijk te traceren zijn, want op de namenlijst voor een reünie in 1943 staan nauwelijks voornamen.

Mijn vragen werden gepubliceerd in Contact met de Egmonden. Je kunt nooit weten. Zouden er nog mensen zijn met duidelijke herinneringen aan die tijd, die iets kunnen met een wazige kleine foto?

Martijn van Historisch Egmond had ook een heleboel oude, gedigitaliseerde acten nagezocht, en daar gegevens in teruggevonden, die interessant waren voor mijn zoektocht.
Temidden van al deze informatiestromen viel mij ineens op, dat Wijker schreef over Harm Mulder uit (gecorrigeerd) Termunten. Ook een Groninger.

Martijn heeft intussen vastgesteld dat er in de Wilhelminastraat een hernummering heeft plaatsgevonden, daarom kon ik het huis niet vinden. Hoe hij dat weet?
Er heeft zich telefonisch iemand bij hem gemeld. Kort nadat hij met een oudere kennis had geconstateerd dat zo’n oproep wel niets zou opleveren, belde iemand die iets herkende. Die was destijds 7 jaar. Een dochter van de familie Wijker!
Ik heb met mevrouw gebeld: ze heeft nog een fotoalbum van haar moeder met de trouwfoto van mijn ouders (1942) en mij als baby…!

Dat zullen vermoedelijk deze foto’s zijn. Dat betekent, dat mijn ouders ook nog jaren na het begin van de oorlog contact hebben gehouden met de familie Wijker, want bij de trouwfoto van mijn ouders hoort de datum 28 mei 1942, en bij de
babyfoto mei 1944:

Bij de foto van de baby die ik toen was hoort een verhaal. Op mijn eerste verjaardag lag mijn vader al ernstig ziek in het diaconessenhuis in Groningen. Hij kon dus niet op mijn verjaardag zijn, maar heeft een ansichtkaart gestuurd. Misschien is het de laatste post die hij verstuurd heeft, het is in elk geval het enige poststuk dat hij aan mij gestuurd heeft. Drie weken later is hij overleden.
Mijn moeder had een foto van mij laten maken voor mijn vader ter gelegenheid van mijn verjaardag, met nog een babykrul in mijn haar. Daarna werd mijn babykrul geknipt, maar helaas was de foto mislukt, en werd alsnog deze foto gemaakt, zonder babykrul.

Het verhaal gaat, dat ik de kaart in mijn 1-jarige knuistjes heb gehad, en dat mijn moeder hem daaruit gered heeft. De kaart is gekreukt en weer vlakgestreken.

Weer een dag later mailde Martijn, dat een meneer zich had gemeld die de dames op de foto bij het monument herkend had: zijn zus stond in het midden. Maar de dames zijn inmiddels allemaal overleden. Hij noemde geen Annie.

De Zoeklichtafdeling van mijn vader werd op 14 mei 1940 verplaatst naar Vogelenzang, en vandaar zouden ze vliegveld Ruigenhoek gaan beschermen. Door de capitulatie kwam het daar niet meer van.
De kaart van “Annie”, geschreven op 23 mei 1940 heeft hem daar nog wel bereikt, want is bewaard gebleven.

Ik ging vervolgens zoeken of ik iets kon vinden over mijn vaders dienstmakker Harm Mulder uit Termunten. De lijst met reüniegegevens uit 1943 vermeldde:
H. Mulder | Landbouwwerktuigen | Termunten (Gr.) | Mulder onveranderd Termunten
Geen landbouwwerktuigen Mulder meer in Termunten.
Maar gezien mijn mail heb ik blijkbaar aan een touwtje getrokken dat weer een aantal aardige mensen aan het zoeken heeft gezet of ze iets kunnen vinden over de dienstmakker van mijn vader…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Zoektocht naar voetsporen van mijn vader. Bookmark de permalink .

5 reacties op Vissersmonument

  1. Afra zegt:

    Wat een prachtig verhaal. Spannend om zo iets van je vader terug te vinden!

  2. Ja, ik heb het ook gelezen, een beetje snel maar ik ga het nog eerst beter lezen. Wat geweldig dat er nog steeds nieuwe feiten te voorschijn komen.

  3. tagrijn zegt:

    Man, wat een speurtocht en wat een inspanningen heb je al verricht om achter de indentiteit van die mensen te komen. Ik bedenk opeens dat er eigenlijk een site zou moeten zijn waarop iedereen foto’s kon plaatsen met gezochte personen. Want van zo’n foto zijn natuurlijk meerdere afdrukken gemaakt. En misschien zoekt hun familie ook naar de mensen die zij dan weer niet kennen. Een ideetje?

  4. Lilian zegt:

    Wat een boeiende zoektocht is dit! Zo liefdevol beschreven. En eigenlijk ook steeds meer een “vindtocht”.Een eer dat ik mee mag reizen in je voetstappen Gauke!

  5. Rob Alberts zegt:

    Een bijzonder en betrokken blog.
    Ik heb met plezier gelezen.
    Succes met de verdere zoektocht.
    Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s