Tonijn

Gisteren zijn we in het Marinemuseum in Den Helder geweest.
Veel schilderijen van krijgshaftige admiraals en elkaar beschietende en enterende schepen. Onderscheidingstekens: hoe minder je aan het werkelijke gevecht hebt deelgenomen, hoe meer lintjes en medailles. Scheepsmodellen bij de vleet.
Logisch, want op die manier overleef je het langst. De echte helden sneuvelen.
Ramschip de Scorpioen ligt er en is nu restaurant. Mijnenveger Abraham Crijnsen ligt er ter bezichtiging met een klein museumpje in zijn buik: hoe dit schip als eiland vermomd naar Australië voer toen “Nederlands Indië”door de Jappen veroverd was. Het schip is vernoemd naar Abraham Crijnsen, die een van onze andere kolonies, Suriname, een paar keer op de Engelsen veroverd heeft.
Het spectaculairst was de bezichtiging van de onderzeeboot Tonijn. Die ligt op het droge, en als je op de grond staat en naar boven kijkt, is het een behoorlijk hoog ding. Ik meen met alle uitsteeksels er op zo’n 24 meter, dus een aardig flatgebouw. Je komt bij de ingang door het museum heen, de trap begint op halve hoogte. Je gaat er in via een mangat, waar een bordje bij staat dat je achterstevoren de trap af moet. Verstandig, want anders flikker je van dat steile laddertje af, waar je nauwelijks houvast hebt. Je begint in een slaapruimte waar 24 man slapen bovenop torpedo’s, vlak achter de lanceerbuizen. Als alle “bedden” op hun plaats zijn kun je er niet of nauwelijks tussendoor. De kapitein en onderofficieren hebben iets meer ruimte, verderop. Achterin zijn nog meer slaapplaatsen voor manschappen. Totaal “wonen” er 71 man aan boord. Dan ga je door nauwe gangetjes langs allerlei hokjes volgepropt met apparatuur. Halverwege dreig ik in paniek te raken doordat ik niet weet dat we aan de andere kant weer uit het schip kunnen, en ik klem zit tussen een heleboel mensen die niet vooruit en niet achteruit gaan. Mijn lief is onbereikbaar, een aantal mensen voor mij uit. Het gebrek aan ruimte, de bedompte atmosfeer, het dringen van de mensen, opgesloten zijn tussen allerlei knoppen, kranen en weet-ik-veel waarvan je niet weet wat ze doen als er een idioot aan zit te prutsen, de kunstmatige onderwatergeluiden, het gevoel dat elke verbinding met “buiten” is afgesloten overweldigt me en brengt me op de drempel van paniek, echte paniek, met de redding van de bemanning van de AS-28 nog kakelvers in het geheugen: “Moskou” redde liever het afluistersysteem dan de 7-koppige bemanning, naar verluidt.
Gelukkig weet ik het nog net onder controle te houden tot we bij de commandobrug aankomen.
Ook een kleine ruimte, maar toch een “zaal” als je uit die gangetjes komt. Mijn lief is al in gesprek met de man die daar uitleg geeft, en zelf op zo’n onderzeeër gevaren heeft. Hij vertelt dat hij als jongen van 15 jaar en 10 maanden bij de marine solliciteerde en aangenomen werd. Ze wilden hem van alles laten worden, maar hij wilde persé stoker worden, later werd hij machinist. Ik vertel dat ik op m’n 17e ook bij de marine wilde om tegelijk een opleiding te krijgen en de deur uit te komen, maar afgekeurd ben. Anders zou ik getekend hebben voor 8 jaar. We verschillen maar een paar jaar. Zijn zoon is ook bij de marine gegaan, zijn kleinzoon moet nog even wachten. Die is nog geen 18, en inmiddels ben je “kindsoldaat” als je nog geen 18 bent… We hebben nog even door de periscoop naar Texel gekeken als afsluiting van dat mooie gesprek.
Onze gesprekspartner heeft het volgehouden bij de marine; zou ik het ook volgehouden hebben?
Ik had een collega die ook als beroeps bij de Marine was geweest. Hij ontdekte dat het toch anders was dan hij zich had voorgesteld, en vertelde met een knipoog dat hij was afgekeurd wegens rugklachten, en dat hij daar een pensioentje aan overhield.
Diezelfde knaap geeft nu ongenuanceerd af op mensen die een beroep moeten doen op uitkeringen, vooral als er psychische klachten in het spel zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op Tonijn

  1. Alternater zegt:

    Ik hoef er nu niet meer heen, je geeft zo’n gedetailleerd verslag, alsof ik er zelf bij was….
    Nee, ik heb geen klachten er over 😛

  2. Emile. zegt:

    Mooi verslag, ben er jaren geleden geweest en weet nog dat het erg mooi was.
    Trouwens als je ooit meer of speciale info wilt over leiden ivm het waarschijnlijke wonen destijds van je moeder, dan laat je het maar weten hoor.
    Prettige vakantie verder nog.

  3. klaproos zegt:

    hoi dwarsbongel…
    volgens mij zit het meer in de naam als injou,
    ik heb zo het gevoel dat het wel mee kan vallen met die dwarsbongel :))))
    fijn weekend bongeltje

  4. bri zegt:

    Hey hello wij zijn laatst welnaar het luchtvaart museum in den helder geweest maar hier wil ik dus ook nog eens heen en we gaan gewoon een keertje terug 😉

    Liefs Bri en een goed weekend 😀

  5. Karin zegt:

    Marine zeg jij?? Heb 6 jaar relatie gehad met een echte ‘marine-man’.. Een leuke maar heel aparte wereld..

    Maarre, goed goan!!

  6. Sonja zegt:

    dankjewel voor je bzoekje aan mijn weblog….
    vandaag was het weer eens ouderwets zomes met een zoel tintje en lekker zonnetje, ik had me lekker in de tuin geinstalleerd met een boek toen het verschrikkelijk begon te plensen….nu is het alweer een stuk frisser, jammer!
    Ik wens jullie nog een fijne vakantie!
    groetjes,
    Sonja

  7. Sonja zegt:

    sorry voor de vergeten letters…

  8. Sonja zegt:

    Hey vakantiegangers!
    Even een reactie op je vraag over hoogkerk.
    Hoogkerk is in de 70e jaren geintregeerd bij de stad Gron. en is dus nu gewoon een wijk van deze stad, het uitgaansleven speelt zich af in de stad Gron. en niet in Hoogkerk, af en toe een theatervoorstelling of id. en dat plaats ik dan ook wel.
    We hebben een uitermate leuke gelegenheid voor het houden van bv. fam.reunie’s.
    Het is gelegen aan de recreatieplas.
    Baloney’s link
    Gr.
    Sonja

  9. Erwin zegt:

    Mensen zijn rare mensen, over die laatste zin gesproken.

  10. UnqleB zegt:

    Ik ben bang dat heer Dwarsbongel hier wat dichterlijke vrijheid neemt met de feiten. Ik ken die collega behoorlijk goed en ik weet dat die rugklachten niet kloppen en dat het pensioentje wel ongeveer 40 Euro per jaar is. Ik heb die knaap nog nooit af horen geven op mensen die een beroep moeten doen op uitkeringen. Wel op mensen die misbruik maken van uitkeringen.
    Maar zoals Dwarsbongel het hier representeert klinkt het natuurlijk wel een heel stuk sjeu-iger.

  11. Dwarsbongel zegt:

    @UnqleB: Hee, wat leuk! Iemand die “mijn vroegere collega” kent. Maar: ik heb meerdere collega’s gehad die de Marine voortijdig hebben weten te verlaten, dus over welke collega gaat dit?
    Of zit de “dichterlijke vrijheid” er in, dat UnqleB zelf zich aangesproken voelt omdat hij in een vergelijkbare positie verkeert: wie is er anders zó nauwkeurig op de hoogte van het pensioentje van “die collega”?
    Ik vind overigens het bedrag minder interessant dan het principe, dus ook of het nou gaat om rugklachten, depressiviteit of een verstuikte lachspier.
    En gezien het web-log van UnqleB, snap ik niet waarom ik iets niet “sjeuig” zou mogen opschrijven, als hij zichzelf daarin een ware meester toont.
    Maar waar komt deze reactie dan uit voort? De gedachte dat alles wat op een weblog staat en op jou kan slaan, ook op jou slaat? Hoe heet dat ook alweer in de psychologie? En in gewone taal?
    Toch goed om te zien dat ik “heer Dwarsbongel” ben: dan heb ik vast ook een “Tom Poes”: heb ik wel nodig bij zulke boze reacties!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s