Schilfers graniet

In een hoek van onze kamer staat een butlertray met allerlei snuisterijen. Ik kijk er niet zo vaak bewust naar, zoals dat gaat met de vertrouwde dingen in je eigen omgeving. Soms kijk je onbewust, en komen er ineens associaties naar de voorgrond met de herkomst van de dingen.
Er liggen onder andere drie schilfers graniet, die verder voor niemand betekenis zullen hebben:

Schilfers

Twee van de schilfers, de twee die ik destijds heb meegenomen, zet ik altijd zó neer dat ze een brug vormen.
Het zijn schilfers van de enorme zwerfkei (12 ton), waaruit Joost Barbiers in 2003, op een lege plek aan de Markt in Coevorden, een beeld heeft gehakt. Dit was in het kader van een project, Art In Stone, gekoppeld aan De reis van de steen.
Marijke en ik zijn een paar keer wezen kijken terwijl Joost aan het werk was, en hebben een paar interessante gesprekken met hem gehad. We hebben toen die schilfers meegenomen als aandenken.

Tijdens de publieke presentatie van het project hadden wij een expositie in het nabijgelegen dagziekenhuis van het Dagziekenhuis Aleida Kramer. En dat is weer vlak bij de locatie waar de LTS stond die ik drie jaar bezocht heb. We zouden aanvankelijk exposeren bij de opvolger van die school, maar dat hebben we afgekeurd omdat onze schilderijen en gedichten ons daar nou niet precies op hun plaats leken. De expositie bestond uit schilderijen die bij gedichten, en gedichten die bij schilderijen waren gemaakt. Dat was het samenwerkingsproject SteenLetterBeeld van schilders en dichters, met als breed thema: Drenthe, stenen, oertijd.
Dat project was voortgekomen uit een gesprek tussen mij en Edith Stoel van het Atelier voor Beeldende Kunst in Klijndijk. Zij en haar cursisten maakten de schilderijen. Ik was contactpersoon van Schrijverskamer de Clique, waarvan Marijke ook lid was. Die groep maakte de gedichten.

Tijdens die plechtige presentatie van het project dus, heb ik, daar op de markt in Coevorden, een paar gedichten uit het project SteenLetterBeeeld voorgedragen, uit de catalogus.
Later hebben we in Wezuperbrug de onthulling bijgewoond van dat beeld van Joost Barbiers, Pont Perdu. Bijna voor de deur van Jan Bazuin, schilder en levenskunstenaar, en zeer aimabel lid van de Sociëteit Drentse Kunstenaars. Marijke was geraakt omdat Jan zoveel op haar overleden vader leek. Niet veel later overleed Jan ook, vandaag precies 4 jaar geleden.

Terwijl Joost nog aan het beeld werkte, vertelde hij het idee achter het beeld: de verloren brug, die nooit de andere oever raakt. Daar had ik onmiddelijk een associatie bij: ik had een gedicht gemaakt over gesprekken die je probeert te voeren, maar die niet bij de ander aankomen. Dat heb ik aan Joost opgestuurd, en later ingebracht bij het project Art In Stone, waar we ons als dichtersgroep bij aansloten. Mijn gedicht en dat van Marijke bij Pont Perdu vind je onder de kliks.

Toen we later nog eens langs dat beeld kwamen, schrokken we ons wezenloos. Dat prachtige beeld, dat daar zo massief maar benaderbaar op de oever van het Oranjekanaal lag, was omringd met een gewas dat het midden hield tussen geraniums en boerenkool…
We konden ons niet voorstellen dat dat met de instemming van Joost was gebeurd! Dat hebben we hem ook geschreven. Later bleek dat dat het idee was geweest van een overijverige gemeenteambtenaar (zeg nooit weer dat ze lui zijn!). Gelukkig is dat spul inmiddels verwijderd.

Pontperdu040715a

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Schilfers graniet

  1. aargh zegt:

    Haha, begonia’s! Ze hadden zeker nog wat over van de een of andere vluchtheuvel of rotonde. Zo staat die brug er wel erg verloren bij!

  2. tagrijn zegt:

    Vreemde gedachtenkronkel om iets aan een kunstwerk te willen toevoegen. Al zal het wel met de beste bedoelingen zijn gedaan.

  3. Pasula zegt:

    Ik heb in de tuin een oud kratje waar ik planten overheen laat groeien, dat kan. Dit kan absoluut niet: een kunstwerk bekladden/beplanten.

  4. HUUB zegt:

    mooie stenen hoor…
    … en mijn loggie is weer actief… ach ja…

  5. Erwin Troost zegt:

    Een beeld krijgt soms toch meerwaarde als men de achterliggende gedachte weet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s