Leuker kunnen we het niet maken…

Waarschuwing: dit kan wel eens een lang verhaal worden. Dat wordt het vaak als het over meningsverschillen met de Belastingdienst gaat.
We hadden een andere belastingconsulent ingeschakeld om onze, steeds ingewikkelder wordende, aangiften in te vullen over 2007. Netjes de gegevens aangeleverd in een spreadsheet, en jawel, hij berekende voor mij zowel als M. een teruggave.

Ook adviseerde hij een bezwaarschrift in te dienen over de Definitieve Aanslag 2006 van M., omdat geen rekening was gehouden met gedane inhoudingen. Dat kwam zo: M. werkte op basis van PGB (PersoonsGebonden Budget) bij een gezin dat in de loop van dat jaar uiteenviel. Daardoor had ze de Jaaropgave van de uitbetalende instantie niet ontvangen: die had via dat gezin moeten komen.Onze toenmalige belastingconsulent had het voor het overige misschien beter gedaan dan ik zelf, maar dit deel had ik zelf beter gekund. Ik had voor hem een lijst gemaakt met alle beschikbare maandafrekeningen. Daar had hij niets mee gedaan!

Zo werden we onaangenaam verrast door een te hoge Voorlopige Aanslag. Jaaropgaven worden slechts eenmalig verstrekt, wordt altijd nadrukkelijk vermeld. Schriftelijke uitleg van de situatie zorgde in dit geval echter alsnog voor toezending van een nieuwe afdruk.
Daarmee hadden we de goede munitie voor een bezwaarschrift tegen de Voorlopige Aanslag. We kregen een brief terug, dat de betalingsverplichting zou worden opgeschort tot de Belastingdienst een beslissing had genomen over dat bezwaar.
Toch kwam er daarna een Definitieve Aanslag, die een hoger bedrag aangaf: het oorspronkelijke (onterechte) bedrag vermeerderd met Heffingsrente.
Opnieuw een bezwaarschrift gemaakt, met verwijzing naar het vorige, tegen de Voorlopige Aanslag. Daarop hadden we een brief gekregen dat "de Belastingdienst er naar streeft om binnen zes weken een beslissing te nemen". Die zes weken waren al ruim voorbij, toen we een betalingsherinnering kregen. We hebben dus eerst maar betaald.

We kregen van de Belastingdienst de Definitieve Aanslagen over 2007, met leuke teruggaven voor mij en voor M.
Prompt een paar dagen later was er een verrekeningsbericht voor M., dat haar teruggave geheel verrekend zal worden met een belastingschuld uit 2002. Boing!!!!
Alles bij elkaar gezocht wat we konden vinden. Ja, inderdaad, in 2002 had ze een Aanslag niet kunnen betalen. Die was ontstaan door de dubbele toepassing van Heffingskorting, bij een heel klein inkomen. Ze woonde alleen, eindelijk weer in haar eigen huis na 9 maanden noodopvang bij mij, had een Bijstandsuitkering en een halve baan.
We hebben toen kwijtschelding gevraagd, met als toelichting dat haar huis was leeggeroofd door haar (gewelddadige) vorige partner, die door de rechter haar huis was uitgezet, dat de dubbele heffingskorting niet haar fout was, en dat ze dat bedrag met haar inkomen nooit zou kunnen opbrengen. Ik had de toelichting geschreven. M. vroeg zich af of al die omstandigheden wel ter zake deden. De Belastingdienst werkt immers strikt volgens de regels?

Het verzoek om kwijtschelding werd niet gehonoreerd. Wel werd de invordering opgeschort, met een verjaringstermijn, mits M. zich in die periode strikt aan haar betalingsverplichtingen hield.Die belastingschuld was van 2002, dus wij vonden onterecht dat het nu verrekend werd. Temeer omdat het nu dan eigenlijk op mij, als huidige hoofdkostwinner, verhaald wordt, terwijl die aanslag van voor ons huwelijk is.

Alles wat we over deze twee "dossiers" hadden, hebben we zorgvuldig geordend en in een map gedaan. Daarmee zijn we, met enige adrenaline opgepept, naar het plaatselijke kantoor van de Belastingdienst gegaan.
De wachtruimte zat vol. Nummertje halen bij de balie. We waren toch nog sneller aan de beurt dan verwacht. Vier kleine, sobere spreekkamertjes op een rij, waarvan twee in gebruik. Een tafel/werkblad verdeelt de ruimte definitief in tweeën: om het zo moeilijk mogelijk te maken de belastingambtenaar bij de strot te grijpen?

We begonnen met het "dossier 2006". De meneer aan de andere kant van de tafel was heel geduldig, ondanks onze opwinding over de onjuistheden die wij meenden gevonden te hebben. Hij legde uit dat de Voorlopige Aanslag en de Definitieve Aanslag twee volstrekt afzonderlijke dingen zijn, en dat we eigenlijk die betalingsherinnering hadden kunnen negeren, omdat we bericht hadden gekregen dat ons bezwaarschrift in behandeling was genomen.

Het was ons inmiddels ook opgevallen dat de belastingmeneer een "zuidelijk" uiterlijk had. Zijn Nederlands was goed, maar hij had een accent dat we niet konden herleiden tot een Nederlandse streektaal. Misschien leidde dat in eerste instantie ook tot twijfel aan de competentie van deze belastingmeneer, maar de helderheid van zijn uitleg nam die twijfel helemaal weg.

Toen kwam "dossier 2002" aan de orde, en de verrekening met de teruggave over 2007. We wezen hem op de clausule in de brief, waar de verjaringstermijn van de invordering gesteld werd op drie jaar. De datering van de brief was begin 2004 en het is nu 2008. Dat is meer dan drie jaar, toch?De belastingmeneer vertelde dat dat hem verbaasde, want normaal is de verjaringstermijn vijf jaar. Hij moest contact opnemen met een collega elders in den lande, van de afdeling "Invordering" hoe hij daarop moest antwoorden. Hij zei nog iets over eventuele bijzondere omstandigheden.
Hij verliet de spreekkamer via de deur aan de andere kant van de tafel. Een deur die waarschijnlijk niet zonder meer vanaf deze kant geopend kan worden als je daar achtergelaten wordt. Het deel van het Belastingkantoor dat niet voor het publiek toegankelijk is, is voorzien van deuren met codesloten.
We bleven daar dus achter en wachtten. In zo’n hok heb je dan het gevoel dat Big Brother je in de gaten houdt, dus helemaal vrijuit praten durf je niet. Laat staan escapades als met je jatten aan het toetsenbord van de computer zitten. Toch bespraken we voorzichtig onze interpretaties van het gesprek tot dan toe. En we constateerden dat deze belastingmeneer een uiterst prettig en geduldig gedrag aan de dag legde.

Toen de belastingmeneer terugkwam, had hij goed nieuws voor ons. Kennelijk had het de Belastinginspecteur destijds behaagd om rekening te houden met de bijzondere omstandigheden van M. en daarom de verjaringstermijn op drie jaar gesteld in plaats van vijf. De verrekening zal dus ongedaan gemaakt worden.

We bedankten de belastingmeneer voor zijn uitleg en inspanning, en besloten onszelf met deze uitkomst te tracteren op een terrasje in het centrum.
Terwijl we daar zaten te genieten van onze capucino en broodje gezond, wandelde onze belastingmeneer langs; middagpauze waarschijnlijk. Hij knikte vriendelijk en glimlachte.Toen pas realiseerde ik me welk T-shirt ik aan had.

’s Morgens voor ons bezoek aan de Belastingdienst had ik mijn kleding met enige zorg uitgekozen: niet shabby, niet arro, niet "dom", een beetje intellectueel misschien.
Ik had dit T-shirt aangereikt gekregen door een bevriende boekhandelaar. Ver voordat wij "echt iets kregen" had ik M. uitgenodigd voor een poëzie-jury. Daar was ook die boekhandel bij betrokken, en M. wist dat ik daar naartoe zou gaan. Zij had opdracht gegeven mij dit T-shirt te overhandigen.

Turkishproverb5647_2

Wij geloven graag dat die belastingmeneer positief beïnvloed is door het onderschrift bij de spreuk op mijn T-shirt: "old Turkish proverb", maar zijn gedrag overtuigde me, dat hij zich niet anders zou hebben gedragen als ik kleding van het merk "Lonsdale" zou hebben gedragen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Leuker kunnen we het niet maken…

  1. tagrijn zegt:

    Wat goed dat er toevallig geen Koerdische spreuk op stond…

  2. ja belasting… wat zeggen ze ook al weer… leuker kunnen we het niet maken… Leuker?

  3. Lin zegt:

    Leuk om eens een verhaal over de BD te lezen dat toch een positieve wending krijgt 🙂

  4. Natasza zegt:

    Het is een mooi spreekwoord, maar of de belastingdienst hiertoe in staat is, ik weet het niet hoor…

  5. FeeX zegt:

    tja.. belasting..
    Dat hele stelsel gaat mijn petje te boven en regelmatig moet ik hulp inroepen.. mijn c.v is plak en knipwerk dus de bijbehorende bepalingen daarin ook..
    Regelmatig moet ik hulp inroepen want zelf kom ik er niet uit..
    Wel fijn als je een goeie treft die daarin kan helpen.

  6. Vincent zegt:

    Mooi stukje. Heb het met plezier gelezen. Mijn vriendin en ik zijn een half jaar terug NL “ontvlucht”. Het werd te benauwd en een van de dingen waar we ons (in A’dam) groen en geel begonnen te ergeren was het extreem lage service niveau.

    Het doet me deugd te lezen dat er nog mensen zijn die wél weten hoe met klanten om te gaan en bovendien nog kundig zijn ook.

    Die tractatie was het zeker waard 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s