Kees Fens en het Openbaar toilet

Ik las in het VK-weblog Voelsprieten, dat Kees Fens, in zijn wekelijkse bijdrage in de Volkskrant "In het voorbijgaan", de weblogs "Dat elektronisch openbaar toilet" noemt.
De column heb ik zelf niet gelezen, dat kan niet elektronisch en om voor alles wat me aanspreekt een krant te kopen, is financiëel niet haalbaar. Maar bij zo’n statement kan ik me wel iets voorstellen. Twee kanten op zelfs.

Het was geloof ik in het voortreffelijke boek "Computerkracht & Mensenmacht" van Joseph Weizenbaum (o.a. computerdeskundige, de maker van het wereldbekende programma ELIZA dat een psychiater persifleert; ISBN 90 254 6518 8), dat ik op een prachtige manier een beeld zag geschetst over de sociale gevolgen van voortschrijdende technische mogelijkheden.
Oorspronkelijk was de wereld van computers het ontoegankelijke domein van wetenschappers en techneuten in witte jassen, die door middel allerlei geheimzinnige handelingen met ponskaarten een reslutaat ontworstelden aan een computer. "Het volk" keek daar tegenop zoals in primitive samenlevingen tegen medicijnmannen en hogepriesters. Toen het verschijnsel Personal Computer zich explosief ontwikkelde en verspreidde en steeds meer mensen steeds meer konden op hun PC-tje, voelden de voormalige hogepriesters zich in hun bestaan bedreigd. Thans kan een "zakjapannertje" ter grootte van een creditcard méér dan een computer ter grootte van een royale huiskamer toen.

Iets vergelijkbaars gebeurt nu in het wereldje van de schrijverij: het is niet meer voorbehouden aan een select clubje intellectuelen met de juiste contacten om hun teksten toegankelijk te maken voor een groot publiek. De onaantastbare posities van schijver, journalist, columnist en uitgever wankelen.
Nu kan iedereen met internet in principe ieder ander met internet bereiken, waar ook ter wereld. En zo simpel als nu is het nog nooit geweest! Je drukt op een paar toetsen en de hele wereld kan kennis nemen van je verhaal, gedicht, foto of zelfs filmpje.
Maar was het al onmogelijk om alle nieuw uitgekomen boeken zelfs maar te signaleren, het aantal aangeboden bronnen is nu nogmaals verveelvoudigd, en je moet oppassen dat je niet ten offer valt aan, wat een goede vriend van me pleegt te noemen, een informatie-infarct.

Als ik echter zo eens een aantal van die bronnen langs ga, dan wordt een eerste selectie wel heel gemakkelijk.
Om te beginnen, de reacties op artikelen in de internetversies van diverse kranten. Als je dat leest, begrijp je pas waarom er toch nog zoveel mensen zijn die achter bepaalde politieke querulanten aanhollen. Daar is het intellectuele niveau vaak nog erger dan een openbaar toilet: een riool waarop ook giffabrieken lozen. Slechts een enkeling die ook maar enige moeite doet om zich op een andere manier te oriënteren dan via gekanker aan de stamtafel, waar de one-liners worden herkauwd van de populisten. Politiek gezien ronduit angstaanjagend.

Komen we bij ons vertrekpunt, de weblogs. Ook hier zijn er uiteraard niveauverschillen en verschillende standpunten. Ook heel veel verschil in taalbeheersing: de stelling dat het Nederlands steeds slechter wordt onderwezen op de scholen, lijkt hier bewezen te worden.
En inderdaad, ook veel weblogs die ik heb gezien, kunnen mij niet boeien. Veel basisthema’s, zoals de muziek van Frans Bauer, interesseren me niet. Niets ten nadele van lieve jonge jongens en meisjes die hun zieleroerselen openbaar maken; er zijn nu eenmaal grote gebeurtenissen in die fase van het leven, die van buitenaf minder groot lijken.
Egotrippen is soms wel leuk om te zien, en kromme verhandelingen over bepaalde standpunten zijn soms interessant om te zien waar ze het vandaan halen.
En een deel is ronduit dom gezwets, dat geen ander doel dient dan te laten weten dat Kees Fens toch wel degelijk voor een deel gelijk heeft.
Het grootste verschil tussen webloggers en "reageerders" is in mijn ogen echter dat webloggers op een creatieve manier uiting geven hun behoefte om iets aan de wereld kenbaar te maken, of je het nu met ze eens bent of niet.

Maar ach, we hebben toch al eens, niet zo heel lang geleden, ook zo’n technologische verworvenheid van het volk meegemaakt? Hoe lang is het geleden dat het "27 MC bakkie" werd vrijgegeven en iedereen radiootje kon gaan spelen?
Wat een rage was dat! En wat is er nu van over? Een paar piraten en anderhalve kwebbelaar.
Ik denk dat ook het webloggen een golfbeweging is, die zal weg-ebben. Volhouden is alleen weggelegd voor degenen die inhoudelijk echt iets te melden hebben.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Kees Fens en het Openbaar toilet

  1. Alternater zegt:

    Maar, wat wil je er nu mee vertellen? Dat jij wel echt iets hebt te melden? 😛

    Mooi stukje, ik schrok even van de lengte, ik moest echt gaan lezen, maar het klopt werkelijk. In web-log-land is het vooral, loggen en gelogd worden, als je nergens reageert, als je je niet openstelt voor anderen, komt men ook niet bij jou koekeloeren. Vaak geselecteerd op eigen smaak, je loopt in de boekenwinkel immers ook naar je eigen afdeling, de vrouw naar de romans, de man naar de bladen met natuurfoto’s en computertijdschriften.
    Maar ik zal nu even die breaker aan het woord laten:

    “Breaker, kom er maar in”

    😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s